यथा समुद्रे नावः प्रस्थातुमर्हति, परन्तु यावत् परं तीरं न प्राप्नोति तावत् तस्य भाग्यं कोऽपि ज्ञातुं न शक्नोति।
यथा कृषकः सुखेन आनन्देन क्षेत्रं कर्षति, बीजं वपयति, परन्तु सः लब्धधान्यं गृहं नीत्वा एव स्वस्य सुखम् आचरति।
यथा भार्या भर्तुः प्रीतिं कर्तुं समीपं गच्छति, परन्तु सा पुत्रं जनयति तदा एव स्वप्रेमं सफलं मन्यते, सः च तां प्रेम करोति ।
तथा कालपूर्वं न कश्चित् स्तुतव्यः निन्दनीयः । को जानाति कीदृशः दिवसः अन्ते प्रदोषः भवेत् यत् तस्य सर्वः श्रमः फलं प्राप्नुयात् न वा। (दुष्टमार्गं पदातिना भ्रमति वा अन्ते गुरुणा स्वीक्रियते वा)। (५९५) ९.