कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 160


ਜੈਸੇ ਚਕਈ ਮੁਦਿਤ ਪੇਖਿ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਨਿਸਿ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਦੇਖਿ ਕੂਪ ਮੈ ਪਰਤ ਹੈ ।
जैसे चकई मुदित पेखि प्रतिबिंब निसि सिंघ प्रतिबिंब देखि कूप मै परत है ।

यथा रक्तपादः तीतरः (चकवी) स्वप्रतिबिम्बं दृष्ट्वा तस्याः प्रेमी इति मन्यते, सिंहः तु जले स्वप्रतिबिम्बं दृष्ट्वा कूपे कूर्दति, प्रतिद्वन्द्वी इति च मन्यते

ਜੈਸੇ ਕਾਚ ਮੰਦਰ ਮੈ ਮਾਨਸ ਅਨੰਦਮਈ ਸ੍ਵਾਨ ਪੇਖਿ ਆਪਾ ਆਪੁ ਭੂਸ ਕੈ ਮਰਤ ਹੈ ।
जैसे काच मंदर मै मानस अनंदमई स्वान पेखि आपा आपु भूस कै मरत है ।

यथा दर्पणयुक्ते गृहे स्वस्य प्रतिबिम्बं पश्यन् आनन्दितः भवति, यदा श्वः सर्वान् बिम्बान् अन्यकुक्कुराः इति मन्य नित्यं कूजति;

ਜੈਸੇ ਰਵਿ ਸੁਤਿ ਜਮ ਰੂਪ ਅਉ ਧਰਮਰਾਇ ਧਰਮ ਅਧਰਮ ਕੈ ਭਾਉ ਭੈ ਕਰਤ ਹੈ ।
जैसे रवि सुति जम रूप अउ धरमराइ धरम अधरम कै भाउ भै करत है ।

यथा सूर्यपुत्रः अधर्मीयजनानाम् कृते मृत्युदूतरूपेण भयस्य विषयः भवति, परन्तु धर्मराजत्वेन स्वं प्रक्षेप्य धर्मिणः जनानां प्रेम करोति

ਤੈਸੇ ਦੁਰਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਕੈ ਅਸਾਧ ਸਾਧ ਆਪਾ ਆਪੁ ਚੀਨਤ ਨ ਚੀਨਤ ਚਰਤ ਹੈ ।੧੬੦।
तैसे दुरमति गुरमति कै असाध साध आपा आपु चीनत न चीनत चरत है ।१६०।

तथा वञ्चकः कपटकारः च स्वस्य आधारप्रज्ञायाः कारणात् आत्मानं न परिचिनुवन्ति। प्रत्युत ईश्वरभक्ताः जनाः सत्यगुरुस्य प्रज्ञां प्राप्य स्वस्य वास्तविकं आत्मनः परिचयं कुर्वन्ति। (१६०) ९.