यदा एकस्य विश्वस्य वर्णनं मनुष्यस्य सामर्थ्यात् परं भवति तदा कोटि-कोटि-प्रभुः कथं ज्ञायते ।
ईश्वरः सर्वदृश्यादृश्यलोकस्य कारणं यः सर्वेषु सर्वेषु समानरूपेण प्रचलति; कथं गण्यते ?
यः ईश्वरः स्वस्य पारलौकिकरूपेण न दृश्यते, स्वस्य अन्तर्निहितरूपेण च असंख्यरूपेषु दृश्यते; यो न प्रतीयते, कथं तर्हि मनसि निवसति।
चरित्रस्य अविनाशी, नित्यं स्थिरनामस्य, सम्पूर्णः भगवान् ईश्वरः, सत्येन वितरितस्य ज्ञानस्य माध्यमेन भक्तस्य सिक्खस्य कृते प्रसिद्धः भवति। गुरु । सः स्वस्य चेतनचित्तं वचने तस्य धुने च संलग्नं कृत्वा प्रत्येकस्मिन् जीवे स्वस्य उपस्थितिं साक्षात्करोति। (९८) ९.