कवित सवैय भाई गुरुदासः

पवन गवन जैसे गुडीआ उडत रहै पवन रहत गुडी उडि न सकत है ।

यथा पतङ्गः वायुः प्रवहति चेत् एव आकाशे ऊर्ध्वं तिष्ठति, वायुः अभावे च भूमौ पतति;

डोरी की मरोरि जैसे लटूआ फिरत रहै ताउ हाउ मिटै गिरि परै हुइ थकत है ।

यथा एकः शीर्षः स्वस्य अक्षे/धुरीयां यावत्कालं यावत् सूत्रेण तस्मै प्रदत्तः टोर्क् स्थास्यति तावत् यावत् स्थास्यति, यत्र मृतः पतति ततः परम्;

कंचन असुध जिउ कुठारी ठहरात नही सुध भए निहचल छबि कै छकत है ।

यथा आधारसुवर्णं क्रूसिबलमध्ये स्थिरं तिष्ठितुं न शक्नोति शुद्धत्वे च विश्रामं कृत्वा स्फुरणं प्राप्नुयात्;

दुरमति दुबिधा भ्रमत चतुर कुंट गुरमति एक टेक मोनि न बकत है ।९५।

तथा द्वन्द्वाधारबुद्ध्या चतुर्दिक्षु भ्रमति । किन्तु एकदा गुरुप्रज्ञायाः शरणं गत्वा शान्तिं प्राप्य अन्तः लीनः भवति। (९५) ९.