जलाद् अपसारितः मत्स्यः क्षौमवस्त्रे स्थापितः अपि प्रियजलात् विच्छिन्नः म्रियते ।
यथा पक्षिणो वने हृत्य सुरुचिकरभोजनेन सह सुन्दरे पञ्जरे निक्षिप्यते, तथैव तस्य मनः वने स्वातन्त्र्यं विना चञ्चलं दृश्यते ।
यथा सुन्दरी भर्तृवियोगे दुर्बलं शोचति च। तस्याः मुखं भ्रान्तं भ्रान्तं च दृश्यते, सा च स्वगृहात् भीता अनुभवति।
तथैव सच्चिगुरुस्य साधुसङ्घात् विरक्तः गुरुशिखः विलापं करोति, क्षिपति, परिवर्तयति च, दुःखं, भ्रान्तं च अनुभवति। सत्यगुरुस्य साधात्मनां सङ्गतिं विना तस्य जीवने अन्यत् लक्ष्यं नास्ति। (५१४) ९.