यथा मत्स्यः शीघ्रं ऊर्ध्वं प्रति तरति तथा गुरुवचने निमग्नः गुरुशिष्यः विपरीतश्वास/वायुपद्धत्या त्रयाणां नाडीनां (इर्हा, पिंगला, सुखमानः) संगमं लङ्घयति।
विचित्रभक्तिप्रेमनिर्भयः भूत्वा नामसिमरनस्य अभ्यासे लीनः भूत्वा विचित्ररहस्यमार्गेण तत्र गत्वा प्रेमपूर्णं शाश्वतं अमृतं गभीरं पिबति।
गुरुशिक्षायाः प्रचुरं ध्यानाभ्यासेन मनः अप्रहृतं रागं श्रोतुं आरभते। फलतः तस्य वृत्तिः परिवर्त्य ईश्वरप्रधानः भवति । अथ रेसुवुत्पन्नस्य दिव्यमृतस्य निरन्तरप्रवाहं रमते
त्रयाणां तंत्रिकासङ्गमं लङ्घयित्वा भगवतासमागमानन्दं भुङ्क्ते । तत्रत्यं गूढद्वारं शान्तिसंयोगस्य, आनन्दस्य, आनन्दस्य च अद्वितीयं स्थानम् अस्ति । (२९१) ९.