कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 291


ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਲਿਵਲੀਨ ਜਲ ਮੀਨ ਗਤਿ ਸੁਖਮਨਾ ਸੰਗਮ ਹੁਇ ਉਲਟਿ ਪਵਨ ਕੈ ।
सबद सुरति लिवलीन जल मीन गति सुखमना संगम हुइ उलटि पवन कै ।

यथा मत्स्यः शीघ्रं ऊर्ध्वं प्रति तरति तथा गुरुवचने निमग्नः गुरुशिष्यः विपरीतश्वास/वायुपद्धत्या त्रयाणां नाडीनां (इर्हा, पिंगला, सुखमानः) संगमं लङ्घयति।

ਬਿਸਮ ਬਿਸ੍ਵਾਸ ਬਿਖੈ ਅਨਭੈ ਅਭਿਆਸ ਰਸ ਪ੍ਰੇਮ ਮਧੁ ਅਪੀਉ ਪੀਐ ਗੁਹਜੁ ਗਵਨ ਕੈ ।
बिसम बिस्वास बिखै अनभै अभिआस रस प्रेम मधु अपीउ पीऐ गुहजु गवन कै ।

विचित्रभक्तिप्रेमनिर्भयः भूत्वा नामसिमरनस्य अभ्यासे लीनः भूत्वा विचित्ररहस्यमार्गेण तत्र गत्वा प्रेमपूर्णं शाश्वतं अमृतं गभीरं पिबति।

ਸਬਦ ਕੈ ਅਨਹਦ ਸੁਰਤਿ ਕੈ ਉਨਮਨੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਨਿਝਰ ਧਾਰ ਸਹਜ ਰਵਨ ਕੈ ।
सबद कै अनहद सुरति कै उनमनी प्रेम कै निझर धार सहज रवन कै ।

गुरुशिक्षायाः प्रचुरं ध्यानाभ्यासेन मनः अप्रहृतं रागं श्रोतुं आरभते। फलतः तस्य वृत्तिः परिवर्त्य ईश्वरप्रधानः भवति । अथ रेसुवुत्पन्नस्य दिव्यमृतस्य निरन्तरप्रवाहं रमते

ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਉਲੰਘਿ ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਸੰਜੋਗ ਭੋਗ ਦਸਮ ਸਥਲ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਭਵਨ ਕੈ ।੨੯੧।
त्रिकुटी उलंघि सुख सागर संजोग भोग दसम सथल निहकेवलु भवन कै ।२९१।

त्रयाणां तंत्रिकासङ्गमं लङ्घयित्वा भगवतासमागमानन्दं भुङ्क्ते । तत्रत्यं गूढद्वारं शान्तिसंयोगस्य, आनन्दस्य, आनन्दस्य च अद्वितीयं स्थानम् अस्ति । (२९१) ९.