कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 552


ਉਤਮ ਮਧਿਮ ਅਰੁ ਅਧਮ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਜਗੁ ਆਪਨੋ ਸੁਅੰਨੁ ਕਾਹੂ ਬੁਰੋ ਤਉ ਨ ਲਾਗਿ ਹੈ ।
उतम मधिम अरु अधम त्रिबिधि जगु आपनो सुअंनु काहू बुरो तउ न लागि है ।

यथा न कश्चित् समाजवर्गः उच्चमध्यमनीचवर्गः स्वपुत्रं दुष्टं दुष्टं वा मन्यते ।

ਸਭ ਕੋਊ ਬਨਜੁ ਕਰਤ ਲਾਭ ਲਭਤ ਕਉ ਆਪਨੋ ਬਿਉਹਾਰੁ ਭਲੋ ਜਾਨਿ ਅਨਰਾਗਿ ਹੈ ।
सभ कोऊ बनजु करत लाभ लभत कउ आपनो बिउहारु भलो जानि अनरागि है ।

यथा सर्वे लाभार्जनार्थं व्यापारं कुर्वन्ति, परन्तु ते सर्वे स्वव्यापारं श्रेष्ठं मन्यन्ते अतः तत् प्रेम्णा पश्यन्ति।

ਤੈਸੇ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਇਸਟੈ ਚਾਹਤ ਸਭੈ ਅਪਨੇ ਪਹਰੇ ਸਭ ਜਗਤੁ ਸੁਜਾਗਿ ਹੈ ।
तैसे अपने अपने इसटै चाहत सभै अपने पहरे सभ जगतु सुजागि है ।

तथा च सर्वे स्वदेवतां आदरं प्रेम्णा च स्वजीवने च नित्यं तस्य पूजनार्थं सज्जाः सचेतनाः च भवन्ति।

ਸੁਅੰਨੁ ਸਮਰਥ ਭਏ ਬਨਜੁ ਬਿਕਾਨੇ ਜਾਨੈ ਇਸਟ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਅੰਤਿਕਾਲਿ ਅਗ੍ਰਭਾਗਿ ਹੈ ।੫੫੨।
सुअंनु समरथ भए बनजु बिकाने जानै इसट प्रतापु अंतिकालि अग्रभागि है ।५५२।

यथा पुत्रः प्रौढः सन् व्यापारस्य व्यापारस्य च कलां अवगत्य प्रवीणतां प्राप्नोति, तथैव सच्चिगुरुतः दीक्षां प्राप्य, तथैव भक्तः शिष्यः ज्ञायते यत् सत्यगुरुणा आशीर्वादितं ज्ञानं, अम्ब्रोसियलं नाम लिब् कर्तुं समर्थम् अस्ति