नदीसरोदजलं यदा मिलित्वा अभेद्यं भवन्ति । अथ एकभूते कथं पूर्वरूपे विघ्नाः।
भृङ्गपत्रं, कैटेचुं, चूर्णं, भृङ्गस्य अखरोटं च चर्वणेन गभीररक्तवर्णः भवति । परन्तु तदा एतेषु कश्चन अपि घटकः तस्मात् रक्तवर्णात् पृथक् कर्तुं न शक्यते ।
अनेकधातुः दार्शनिकशिलास्पर्शेन सुवर्णरूपेण परिणमति। तदनन्तरं ते स्वस्य मूलरूपं प्रति प्रत्यागन्तुं न शक्नुवन्ति ।
चन्दनवृक्षः परितः अन्येभ्यः सर्वेभ्यः वृक्षेभ्यः गन्धं ददाति । स गन्धः तदा तेभ्यः अपहर्तुं न शक्यते। तथा भगवतः भक्तानां च संयोगः अतीव विचित्रः विस्मयकारी च कथा अस्ति। एक भवन्ति न च द्वन्द्वः ले |