मम रूपाणि आकर्षकाणि न सन्ति। अथ कथं स्मरामि कल्पयिष्यामि सुन्दरीं च। भगवन् कामपूरकः प्रभुः? मम नेत्राणि न सुदृश्यानि; तदा कथं तस्य प्रियस्य भगवतः दर्शनं पश्यामि।
मम जिह्वा अम्ब्रोसियलः नास्ति। तर्हि कथं मम प्रियाय प्रभावी निवेदनं कर्तुं शक्नोमि। न मे तादृशी श्रवणशक्तिः यत् प्रियस्य भगवतः मधुसदृशं वचनं भोक्तुं शक्नोमि?
अहं शरीरस्य प्रत्येकस्मिन् भागे दुर्बलः असिद्धः च अस्मि। अथ कथं मम भगवतः नामस्मरणमाला श्रेष्ठं करोमि। मम प्रियस्य पादप्रक्षालनार्थं न मम तटं कर्तुं शक्यते।
मम हृदये सेवास्वभावः नास्ति; अतः अहं मम प्रियस्य सेवां प्राप्तुं न शक्नोमि। न च मम सा भक्तिः यया अहं प्रियेश्वरस्य माहात्म्येन सह एकः भवितुम् अर्हति। (मयि भगवतः माहात्म्यम् ॥) (६४०)