कवित सवैय भाई गुरुदासः

पूरन ब्रहम गुर पूरन क्रिपा जउ करै हरै हउमै रोगु रिदै निंम्रता निवास है ।

पूर्णस्य मूर्तरूपः सच्चः गुरुः यदा कृपालुः भवति तदा सः अहङ्कारस्य रागं नाशयति, हृदये विनयं प्रवर्तयति।

सबद सुरति लिवलीन साधसंगि मिलि भावनी भगति भाइ दुबिधा बिनास है ।

सत्यगुरुस्य दयालुतायाः कारणात् साधुसङ्गमे शब्दगुरु (शबादगुरु) इत्यनेन सह आसक्तिः भवति । प्रेमापासनाभावः मनसा द्वन्द्वं नाशयति।

प्रेम रस अंम्रित निधान पान पूरन होइ बिसम बिसवास बिखै अनभै अभिआस है ।

सच्चिगुरुस्य भव्यतायाः, प्रेम्णः अमृतसदृशस्य नामस्य आनन्देन, तृप्तिः भवति। आश्चर्यं भक्तं भूत्वा निर्भयस्य नाम्ना ध्याने रमते ।

सहज सुभाइ चाइ चिंता मै अतीत चीत सतिगुर सति गुरमति गुर दास है ।१८९।

भयं चिन्तां च परित्यज्य सत्यगुरुस्य दयालुतायाः सह आनन्दस्य अवस्थां प्राप्नोति तथा च सत्यगुरुस्य अभिषेकं स्वीकृत्य गुरुस्य दासः भवति। (१८९) ९.