कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 96


ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਿਧਾਨ ਪਾਨ ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਪਰਮਦਭੁਤ ਗਤਿ ਆਤਮ ਤਰੰਗ ਹੈ ।
प्रेम रस अंम्रित निधान पान पूरन होइ परमदभुत गति आतम तरंग है ।

अमृतसदृशस्य नामस्य प्रेम्णः अमृतं पिबन् गुरुसचेतनः सिक्खः पूर्णतया तृप्तः भवति। सः अन्तः आध्यात्मिक-आनन्दस्य विचित्रं विस्मयकारीं च तरङ्गं अनुभवति ।

ਇਤ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦ ਬਿਸਰਜਤ ਉਤ ਤੇ ਬਿਸਮ ਅਸਚਰਜ ਪ੍ਰਸੰਗ ਹੈ ।
इत ते द्रिसटि सुरति सबद बिसरजत उत ते बिसम असचरज प्रसंग है ।

प्रेम्णः अमृतस्य आस्वादं कुर्वन् गुरुचेतनः लौकिकविलीनतायाः इन्द्रियाणि विमुखीकृत्य दिव्यसुखानां भोक्तुं साहाय्यं कुर्वन्तः संकायैः सह तान् संलग्नं करोति फलतः सः अन्तः विचित्रविस्मयकारीः संवेदनाः अनुभवति ।

ਦੇਖੈ ਸੁ ਦਿਖਾਵੈ ਕੈਸੇ ਸੁਨੈ ਸੁ ਸੁਨਾਵੈ ਕੈਸੇ ਚਾਖੇ ਸੋ ਬਤਾਵੇ ਕੈਸੇ ਰਾਗ ਰਸ ਰੰਗ ਹੈ ।
देखै सु दिखावै कैसे सुनै सु सुनावै कैसे चाखे सो बतावे कैसे राग रस रंग है ।

यत् किमपि अनुभवति तत् सर्वं अन्येषां अनुभवं कर्तुं न शक्नोति। अप्रहृतं सङ्गीतं कथं शृणोति स्वयम् । नाम अमृतस्य रसः यत् सः रमते, तत् कथं परेभ्यः वर्णयति। एतानि सर्वाणि स एव भोक्तुं शक्नोति।

ਅਕਥ ਕਥਾ ਬਿਨੋਦ ਅੰਗ ਅੰਗ ਥਕਤ ਹੁਇ ਹੇਰਤ ਹਿਰਾਨੀ ਬੂੰਦ ਸਾਗਰ ਸ੍ਰਬੰਗ ਹੈ ।੯੬।
अकथ कथा बिनोद अंग अंग थकत हुइ हेरत हिरानी बूंद सागर स्रबंग है ।९६।

तादृशस्य आध्यात्मिकप्रमोददशा कथयितुं न शक्यते । अस्याः अवस्थायाः सुखे तस्य शरीरस्य प्रत्येकं भागः स्थिरः भवति, चञ्चलः भवति । सतगुरुपदे पुण्ये स्थितः तादृशः पुरुषः समुद्रसदृशे ईश्वरे विलीयते