नामस्य अमृतस्य स्वादनं विना अस्वादयुक्ता जिह्वा बहु कचरान् वदति। प्रत्युत पुनरुक्तनामप्रवृत्त्या भक्तः जिह्वामधुरस्वभावप्रियः भवति ।
अमृतसदृशं नाम पिबन् भक्तः उल्लासावस्थायां तिष्ठति । अन्तः द्रष्टुं आरभते न तु अन्यस्य आश्रितः।
नाममार्गे भक्तः पथिकः समतावस्थायां तिष्ठति, दिव्यशब्दसङ्गीतस्य आकाशीयरागेण लीनः तिष्ठति। कर्णयोः अन्यः शब्दः न शृणोति।
अस्मिन् च आनन्दावस्थायां निर्देहः अद्यापि जीवति। सर्वलौकिकविनिर्मुक्तो जीवति मुक्तः । त्रैलोक्यस्य त्रिकालस्य च घटनां ज्ञातुं समर्थः भवति। (६५) ९.