ನಾಮದ ಅಮೃತವನ್ನು ಸವಿಯದೆ, ನಿಷ್ಕಪಟವಾದ ನಾಲಿಗೆಯು ಬಹಳಷ್ಟು ಕಸವನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಭಕ್ತನು ನಾಲಿಗೆಗೆ ಸಿಹಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮನೋಹರವಾದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
ಅಮೃತದಂತಹ ನಾಮವನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ, ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನು ಹರ್ಷಚಿತ್ತದಿಂದ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಒಳಮುಖವಾಗಿ ನೋಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾರನ್ನೂ ಅವಲಂಬಿಸಿಲ್ಲ.
ನಾಮ್ ಪಥದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರಯಾಣಿಕನು ಸಮತೋಲಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಪದಗಳ ಸಂಗೀತದ ಆಕಾಶ ಮಾಧುರ್ಯದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಶಬ್ದ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಮತ್ತು ಈ ಆನಂದಮಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ದೇಹದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಲೌಕಿಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮತ್ತು ಮೂರು ಅವಧಿಗಳ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ. (65)