ಪದ್ಯದ ಮೂಲ (ಮಂತ್ರದ), ಎಲ್ಲಾ ಪದಗಳ ಮೂಲ (ಮಲಗುವ ಮಂಗಳ ರೂಪ). (ಓಣಂ = ಮಂತ್ರಗಳ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಬೇಕಾದ ಜೋಗ್ ಸಂಪುಟ ರೂಪ ಸೂಚಕ ಅಕ್ಷರ) ಸೌಂದರ್ಯ, ಕಲ್ಯಾಣ, ಆನಂದ. ಮೂರೂ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ರಸವು ಉಳಿದಿದೆ. ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ ಚೈತನ್ಯನ ರೂಪ, ಮೂಲ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಪ್ರಕಾಶಕ.
ಸೋರತ್:
ಅದ್ (i) ಪುರಖ್ (ಆದಿ ಭಗವಂತ) ಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ (ಭಗವಂತನ ಮೂರ್ತರೂಪವಾಗಿರುವ) ಪವಿತ್ರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ
ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಒಬ್ಬನೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
ದೋಹ್ರಾ:
ಪ್ರಧಾನ ಭಗವಂತನಾಗಿರುವ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತ ವಾಹೆಗುರುವಿನ ಮೂರ್ತರೂಪವಾದ ಸದ್ಗುರುಗಳ ಪವಿತ್ರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಅವನು ಚಂದ್ರನಂತಿದ್ದಾನೆ, ಒಬ್ಬನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇದ್ದರೂ ಒಬ್ಬನೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಚಾಂಟ್:
ವಾಹೆಗುರು (ಭಗವಂತ) ಯಾರು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಮತ್ತು ಶೇಷನಾಗ್ (ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪೌರಾಣಿಕ ಸರ್ಪ) ಅವರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ವೇದ್, ಭಟ್ಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಅವರ ಹೊಗಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಯುಗಾಂತರಗಳಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ-ಇದಲ್ಲ, ಇದಲ್ಲ.
ಯಾರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಯುಗದ ನಡುವೆ ಇದ್ದರು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ,
ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವ ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಪಾದಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. (1)