ಕಬಿತ್ ಸವಾಯೆ ಭಾಯಿ ಗುರುದಾಸ್ ಜಿ

ಪುಟ - 363

ਭਾਂਜਨ ਕੈ ਜੈਸੇ ਕੋਊ ਦੀਪਕੈ ਦੁਰਾਏ ਰਾਖੈ ਮੰਦਰ ਮੈ ਅਛਤ ਹੀ ਦੂਸਰੋ ਨ ਜਾਨਈ ।

bhaanjan kai jaise koaoo deepakai duraae raakhai mandar mai achhat hee doosaro na jaanee |

ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸಿದರೂ ಮುಚ್ಚಳದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೆ ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಯ ದೀಪವಿದ್ದರೂ ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ਜਉ ਪੈ ਰਖਵਈਆ ਪੁਨਿ ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਗਾਸ ਕਰੈ ਹਰੈ ਤਮ ਤਿਮਰ ਉਦੋਤ ਜੋਤ ਠਾਨਈ ।

jau pai rakhaveea pun pragatt pragaas karai harai tam timar udot jot tthaanee |

ಆದರೆ ದೀಪವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದವನು ಅದರ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾನೆ, ಕೋಣೆಯ ಕತ್ತಲೆಯು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.

ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਗ੍ਰਿਹਿ ਪੇਖਿਐ ਪ੍ਰਤਛਿ ਰੂਪ ਦੀਪਕ ਦਿਪਈਆ ਤਤਖਨ ਪਹਿਚਾਨਈ ।

sagal samagree grihi pekhiaai pratachh roop deepak dipeea tatakhan pahichaanee |

ಆಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿದವನನ್ನು ಸಹ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ਤੈਸੇ ਅਵਘਟ ਘਟ ਗੁਪਤ ਜੋਤੀ ਸਰੂਪ ਗੁਰ ਉਪਦੇਸ ਉਨਮਾਨੀ ਉਨਮਾਨਈ ।੩੬੩।

taise avaghatt ghatt gupat jotee saroop gur upades unamaanee unamaanee |363|

ಅಂತೆಯೇ, ದೇವರು ಈ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ದೇಹದ ಹತ್ತನೇ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ, ಒಬ್ಬನು ಅವನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. (363)

ಸೂಚಿ (1 - 675)

ಕಬಿತ್ ಸವಯ್ಯೆ ಪುಟ: 1 - 675