ಕಬಿತ್ ಸವಾಯೆ ಭಾಯಿ ಗುರುದಾಸ್ ಜಿ

ಪುಟ - 12

ਜਉ ਲਉ ਅਨਰਸ ਬਸਿ ਤਉ ਲਉ ਨਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਜਉ ਲਉ ਆਨ ਧਿਆਨ ਆਪਾ ਆਪੁ ਨਹੀ ਦੇਖੀਐ ।

jau lau anaras bas tau lau nahee prem ras jau lau aan dhiaan aapaa aap nahee dekheeai |

ಮನುಷ್ಯನು ಲೌಕಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನ ಗಮನವು ಬೇರೆ ಯಾವುದರ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ, ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ਜਉ ਲਉ ਆਨ ਗਿਆਨ ਤਉ ਲਉ ਨਹੀ ਅਧਿਆਤਮ ਗਿਆਨ ਜਉ ਲਉ ਨਾਦ ਬਾਦ ਨ ਅਨਾਹਦ ਬਿਸੇਖੀਐ ।

jau lau aan giaan tau lau nahee adhiaatam giaan jau lau naad baad na anaahad bisekheeai |

(ಭಗವಂತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು) ಒಬ್ಬನು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಲೌಕಿಕ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರೆಗೆ ಒಬ್ಬನು ದೈವಿಕ ಪದದ ಅಖಂಡ ಆಕಾಶ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ਜਉ ਲਉ ਅਹੰਬੁਧਿ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ਨ ਅੰਤਰਿ ਗਤਿ ਜਉ ਲਉ ਨ ਲਖਾਵੈ ਤਉ ਲਉ ਅਲਖ ਨ ਲੇਖੀਐ ।

jau lau ahanbudh sudh hoe na antar gat jau lau na lakhaavai tau lau alakh na lekheeai |

ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಒಬ್ಬನು ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಸಮಯದವರೆಗೆ ನಿಜವಾದ ಗುರುವು ಭಗವಂತನ ನಾಮದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬನು 'ನಿರಾಕಾರ ದೇವರನ್ನು' ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ਸਤਿ ਰੂਪ ਸਤਿਨਾਮ ਸਤਿਗੁਰ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਏਕ ਹੀ ਅਨੇਕ ਮੇਕ ਏਕ ਏਕ ਭੇਖੀਐ ।੧੨।

sat roop satinaam satigur giaan dhiaan ek hee anek mek ek ek bhekheeai |12|

ಸರ್ವಶಕ್ತನ ಜ್ಞಾನವು ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಪದಗಳಲ್ಲಿದೆ, ಅದು ಒಬ್ಬನನ್ನು ಅವನ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಸ್ವರೂಪದ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಅವನ ನಾಮದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಮೂಲಕ, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸುವ ಭಗವಂತ ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. (12)

ಸೂಚಿ (1 - 675)

ಕಬಿತ್ ಸವಯ್ಯೆ ಪುಟ: 1 - 675