ಒಬ್ಬ ವೀರ ಯೋಧನು ತನ್ನ ರಕ್ಷಾಕವಚ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಯುದ್ಧಗೀತೆಗಳ ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಅವನು ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳಂತೆ ಹರಡಿರುವ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತಾನೆ.
ತನ್ನ ಯಜಮಾನನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು ಅಥವಾ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
ಹಾಗೆಯೇ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ಮಾರ್ಗದ ಪಯಣಿಗನು ಪ್ರಪಂಚದ ಒಡೆಯನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಶ್ಯಬ್ದನಾಗುತ್ತಾನೆ ಅಥವಾ ಅವನ ಶ್ಲಾಘನೆ ಮತ್ತು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾನೆ, ಭಾವಪರವಶತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. (617)