कवित सवैय भाई गुरुदासः

जैसे जोधा जुध समै ससत्र सनाहि साजि लोभ मोह तयागि बीर खेत बिखै जात है ।

यथा वीरः योद्धा सर्वान् प्रेम्णः आसक्तिं च परित्यज्य कवचं शस्त्रं च धारयन् युद्धक्षेत्रं गच्छति।

सुनत जुझाऊ घोर मोर गति बिगसात पेखत सुभट घट अंग न समात है ।

युद्धगीतानां प्रेरणादायकं संगीतं श्रुत्वा सः पुष्पवत् प्रफुल्लितः भवति, आकाशे कृष्णमेघवत् प्रसारितं सेनाम् दृष्ट्वा प्रसन्नः, गर्वितः च भवति।

करत संग्राम स्वाम काम लागि जूझ मरै कै तउ रन जीत बीती कहत जु गात है ।

स्वामिं नृपं सेवन् कार्यं कुर्वन् हतः अन्यथा जीवति चेत् युद्धक्षेत्रस्य सर्वाणि घटनानि कथयितुं प्रत्यागच्छति।

तैसे ही भगत मत भेटत जगत पति मोनि औ सबद गद गद मुसकात है ।६१७।

तथा च भक्ति-पूज-मार्ग-यात्री लोक-स्वामी सह चेतनतया एको भवति। सः सर्वथा मौनः भवति वा तस्य स्तुतिं पएन्सं च गायति, आनन्दस्य अवस्थायां तिष्ठति। (६१७) ९.