भगवतः नामस्य नित्यं ध्यानेन गुरुचेतनः द्वैतात्, जातिविवेकात् च दूरं करोति। पञ्चदोषपरिग्रहात् (कामक्रोधलोभहंकारसक्तिः) न च तर्केषु उलझति ओ
यथा दार्शनिकशिलास्पृष्टे लोहखण्डः सुवर्णं भवति, तथैव गुरुसमागमः भक्तः पुण्यवान् स्वच्छः पुरुषः भवति।
शरीरस्य नवद्वारसुखान् अतिक्रम्य दशमे द्वारे स्वशक्तिं स्थापयति, यत्र अन्येभ्यः सर्वेभ्यः भोगेभ्यः तं विमुखीकृत्य दिव्यं अमृतं नित्यं प्रवहति।
गुरुस्य शिष्यस्य च मिलनेन, शिष्यस्य भगवतः साक्षात्कारः भवति तथा च वस्तुतः तस्य सदृशः भवति इति निश्चिन्ताः भवन्तु। तस्य हृदयं तदा आकाशसङ्गीते निमग्नं तिष्ठति। (३२) ९.