यथा मातुः विच्छिन्नः वत्सः अन्यगोस्तनात् दुग्धं चूषयितुं त्वरयति, तं पातयन्त्याः गोना दुग्धं चूषयितुं निराकृतः भवति।
यथा हंसः मन्सारोवर-सरोवरं त्यक्त्वा अन्यं कस्मिंश्चित् सरोवरं गच्छति तथा ततः स्वस्य मौक्तिकभोजनं प्राप्तुं न शक्नोति ।
यथा राज्ञः द्वारे रक्षकः निर्गत्य परद्वारे सेवते, तथैव तस्य अभिमानं क्षतिं करोति, तथापि तस्य महिमा भव्यतां च न साहाय्यं करोति ।
तथा यदि गुरुस्य भक्तः शिष्यः स्वगुरुस्य आश्रयं त्यक्त्वा अन्यदेवदेवानां रक्षणं गच्छति तर्हि तस्य तत्र वासः सार्थकः इति न लभते न च कश्चित् तस्य कलङ्कितपापित्वस्य प्रति आदरं, आदरं च दर्शयिष्यति स्म। (