कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 441


ਜੈਸੇ ਬਛੁਰਾ ਬਿਛੁਰ ਪਰੈ ਆਨ ਗਾਇ ਥਨ ਦੁਗਧ ਨ ਪਾਨ ਕਰੈ ਮਾਰਤ ਹੈ ਲਾਤ ਕੀ ।
जैसे बछुरा बिछुर परै आन गाइ थन दुगध न पान करै मारत है लात की ।

यथा मातुः विच्छिन्नः वत्सः अन्यगोस्तनात् दुग्धं चूषयितुं त्वरयति, तं पातयन्त्याः गोना दुग्धं चूषयितुं निराकृतः भवति।

ਜੈਸੇ ਮਾਨਸਰ ਤਿਆਗਿ ਹੰਸ ਆਨਸਰ ਜਾਤ ਖਾਤ ਨ ਮੁਕਤਾਫਲ ਭੁਗਤ ਜੁਗਾਤ ਕੀ ।
जैसे मानसर तिआगि हंस आनसर जात खात न मुकताफल भुगत जुगात की ।

यथा हंसः मन्सारोवर-सरोवरं त्यक्त्वा अन्यं कस्मिंश्चित् सरोवरं गच्छति तथा ततः स्वस्य मौक्तिकभोजनं प्राप्तुं न शक्नोति ।

ਜੈਸੇ ਰਾਜ ਦੁਆਰ ਤਜਿ ਆਨ ਦੁਆਰ ਜਾਤ ਜਨ ਹੋਤ ਮਾਨੁ ਭੰਗੁ ਮਹਿਮਾ ਨ ਕਾਹੂ ਬਾਤ ਕੀ ।
जैसे राज दुआर तजि आन दुआर जात जन होत मानु भंगु महिमा न काहू बात की ।

यथा राज्ञः द्वारे रक्षकः निर्गत्य परद्वारे सेवते, तथैव तस्य अभिमानं क्षतिं करोति, तथापि तस्य महिमा भव्यतां च न साहाय्यं करोति ।

ਤੈਸੇ ਗੁਰਸਿਖ ਆਨ ਦੇਵ ਕੀ ਸਰਨ ਜਾਹਿ ਰਹਿਓ ਨ ਪਰਤ ਰਾਖਿ ਸਕਤ ਨ ਪਾਤ ਕੀ ।੪੪੧।
तैसे गुरसिख आन देव की सरन जाहि रहिओ न परत राखि सकत न पात की ।४४१।

तथा यदि गुरुस्य भक्तः शिष्यः स्वगुरुस्य आश्रयं त्यक्त्वा अन्यदेवदेवानां रक्षणं गच्छति तर्हि तस्य तत्र वासः सार्थकः इति न लभते न च कश्चित् तस्य कलङ्कितपापित्वस्य प्रति आदरं, आदरं च दर्शयिष्यति स्म। (