कवित सवैय भाई गुरुदासः

जैसे रैनि समै सब लोग मै संजोग भोग चकई बिओग सोग भाग हीनु जानीऐ ।

यथा सर्वे रात्रौ प्रियसङ्गं रमन्ते, परन्तु रक्तवर्णीयः शेल्ड्रेकः प्रियतः विरक्तः अभाग्यः इति मन्यते

जैसे दिनकरि कै उदोति जोति जगमग उलू अंध कंध परचीन उनमानीऐ ।

यथा सूर्योदयः स्थानं प्रकाशयति किन्तु उलूकः कृष्णासु भित्तिषु निगूढः दृश्यते।

सरवर सरिता समुंद्र जल पूरन है त्रिखावंत चात्रक रहत बक बानीऐ ।

तडागाः, धाराः, समुद्राः च जलेन पूर्णाः दृश्यन्ते, परन्तु वर्षाकाङ्क्षमाणः वर्षपक्षी तृषितः तिष्ठति, तस्य स्वातिबिन्दुस्य कृते विलपन् रोदनं च करोति।

तैसे मिलि साधसंगि सकल संसार तरिओ मोहि अपराधी अपराधनु बिहानीऐ ।५०९।

तथैव सच्चिगुरुसमुहेन सह सङ्गतिं कृत्वा समग्रं जगत् लौकिकसागरं पारं गच्छति किन्तु अहं पापः सर्वं जीवनं दुष्टकर्मेषु दुष्टेषु च यापयति। (५०९) ९.