कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 29


ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਲਿਵ ਗੁਰਸਿਖ ਸੰਧ ਮਿਲੇ ਪੰਚ ਪਰਪੰਚ ਮਿਟੇ ਪੰਚ ਪਰਧਾਨੇ ਹੈ ।
सबद सुरति लिव गुरसिख संध मिले पंच परपंच मिटे पंच परधाने है ।

गुरुसिखयोः मिलनेन, उत्तरस्य च दिव्यवचने लीनीकरणेन पञ्च दुष्टानां-कम्, क्रोध, लोभ, मोहः, अहंकारः च इति छलं प्रतिहर्तुं समर्थः भवति। सत्यं सन्तोषं करुणा भक्ति धैर्यं च पञ्च गुणाः परमौ भवन्ति

ਭਾਗੈ ਭੈ ਭਰਮ ਭੇਦ ਕਾਲ ਅਉ ਕਰਮ ਖੇਦ ਲੋਗ ਬੇਦ ਉਲੰਘਿ ਉਦੋਤ ਗੁਰ ਗਿਆਨੇ ਹੈ ।
भागै भै भरम भेद काल अउ करम खेद लोग बेद उलंघि उदोत गुर गिआने है ।

तस्य सर्वे संशयाः, भयं, विवेकभावाः च नश्यन्ति। न मृग्यते लौकिक-असुविधाभिः लौकिक-कर्मेभ्यः सञ्चितैः।

ਮਾਇਆ ਅਉ ਬ੍ਰਹਮ ਸਮ ਦਸਮ ਦੁਆਰ ਪਾਰਿ ਅਨਹਦ ਰੁਨਝੁਨ ਬਾਜਤ ਨੀਸਾਨੇ ਹੈ ।
माइआ अउ ब्रहम सम दसम दुआर पारि अनहद रुनझुन बाजत नीसाने है ।

गूढदशमे उद्घाटने दृढतया निहितं चेतनजागरूकं तस्य लौकिककर्षणानि भगवतः च समानरूपेण दृश्यन्ते। सः जगतः प्रत्येकं प्राणिषु भगवतः प्रतिबिम्बं पश्यति। तादृशावस्थायां च आकाशसङ्गीतमग्नः तिष्ठति

ਉਨਮਨ ਮਗਨ ਗਗਨ ਜਗਮਗ ਜੋਤਿ ਨਿਝਰ ਅਪਾਰ ਧਾਰ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੇ ਹੈ ।੨੯।
उनमन मगन गगन जगमग जोति निझर अपार धार परम निधाने है ।२९।

एतादृशे उच्चाध्यात्मिकावस्थायां सः स्वर्गानन्दं भुङ्क्ते, तस्मिन् दिव्यज्योतिः प्रकाशते। नामस्य दिव्यं अमृतं नित्यं रमते। (२९) ९.