कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 639


ਚੰਦਨ ਸਮੀਪ ਬਸਿ ਬਾਂਸ ਮਹਿਮਾਂ ਨ ਜਾਨੀ ਆਨ ਦ੍ਰੁਮ ਦੂਰ ਭਏ ਬਾਸਨਾ ਕੈ ਬੋਹੇ ਹੈ ।
चंदन समीप बसि बांस महिमां न जानी आन द्रुम दूर भए बासना कै बोहे है ।

यथा वेणुः तस्य समीपे निवसन् चन्दनवृक्षस्य पुण्यं न ज्ञातवान्, परन्तु अन्ये वृक्षाः दूरस्थेऽपि तस्य गन्धं प्राप्नुवन्ति।

ਦਾਦਰ ਸਰੋਵਰ ਮੈਂ ਜਾਨੈ ਨ ਕਮਲ ਗਤਿ ਮਕਰੰਦ ਕਰਿ ਮਧਕਰ ਹੀ ਬਿਮੋਹੇ ਹੈ ।
दादर सरोवर मैं जानै न कमल गति मकरंद करि मधकर ही बिमोहे है ।

मण्डूकः पद्मपुष्पस्य सद्भावं न जानाति यद्यपि सः एकस्मिन् तडागे एव तिष्ठति, परन्तु भृङ्गाः एतेषु पुष्पेषु यत् अमृतं संगृहीतं भवति तस्य उन्मत्ताः भवन्ति।

ਸੁਰਸਰੀ ਬਿਖੈ ਬਗ ਜਾਨ੍ਯੋ ਨ ਮਰਮ ਕਛੂ ਆਵਤ ਹੈ ਜਾਤ੍ਰੀ ਜੰਤ੍ਰ ਜਾਤ੍ਰਾ ਹੇਤ ਸੋਹੇ ਹੈ ।
सुरसरी बिखै बग जान्यो न मरम कछू आवत है जात्री जंत्र जात्रा हेत सोहे है ।

गङ्गानद्याः जले निवसन् बगुला तस्य जलस्य महत्त्वं न जानाति, परन्तु बहवः जनाः तीर्थयात्रायां गङ्गानद्यां आगत्य सम्मानं अनुभवन्ति ।

ਨਿਕਟ ਬਸਤ ਮਮ ਗੁਰ ਉਪਦੇਸ ਹੀਨ ਦੂਰ ਹੀ ਦਿਸੰਤਰ ਉਰ ਅੰਤਰ ਲੈ ਪੋਹੇ ਹੈ ।੬੩੯।
निकट बसत मम गुर उपदेस हीन दूर ही दिसंतर उर अंतर लै पोहे है ।६३९।

तथा च यद्यपि अहं सच्चिदानन्दगुरुसमीपे निवसति तथापि तस्य उपदेशज्ञानात् विहीनः अस्मि यदा तु दूरस्थानात् जनाः सच्चिगुरुं समीपम् आगत्य तस्य प्रवचनं प्राप्य हृदये स्थास्यन्ति। (६३९) ९.