कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 582


ਸੰਗ ਮਿਲਿ ਚਲੈ ਨਿਰਬਿਘਨ ਪਹੂਚੈ ਘਰ ਬਿਛਰੈ ਤੁਰਤ ਬਟਵਾਰੋ ਮਾਰ ਡਾਰ ਹੈਂ ।
संग मिलि चलै निरबिघन पहूचै घर बिछरै तुरत बटवारो मार डार हैं ।

यथा परसङ्गमेन गच्छन् पुरुषः सुरक्षिततया गृहं प्राप्नोति किन्तु विरक्तः, सः डकैः लुण्ठितः, हतः च।

ਜੈਸੇ ਬਾਰ ਦੀਏ ਖੇਤ ਛੁਵਤ ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਨਰ ਛੇਡੀ ਭਏ ਮ੍ਰਿਗ ਪੰਖੀ ਖੇਤਹਿ ਉਜਾਰ ਹੈਂ ।
जैसे बार दीए खेत छुवत न म्रिग नर छेडी भए म्रिग पंखी खेतहि उजार हैं ।

यथा वेष्टितं क्षेत्रं मनुष्यैः पशुभिः स्पृशितुं न शक्यते किन्तु अवेष्टितं क्षेत्रं पथिकैः पशुभिः च नश्यति।

ਪਿੰਜਰਾ ਮੈ ਸੂਆ ਜੈਸੇ ਰਾਮ ਨਾਮ ਲੇਤ ਹੇਤੁ ਨਿਕਸਤਿ ਖਿਨ ਤਾਂਹਿ ਗ੍ਰਸਤ ਮੰਜਾਰ ਹੈ ।
पिंजरा मै सूआ जैसे राम नाम लेत हेतु निकसति खिन तांहि ग्रसत मंजार है ।

यथा शुकः पञ्जरे स्थित्वा राम राम इति उद्घोषयति परन्तु पञ्जरात् बहिः गच्छन् एव सः बिडालेन आक्रम्य भक्षितः भवति।

ਸਾਧਸੰਗ ਮਿਲਿ ਮਨ ਪਹੁਚੈ ਸਹਜ ਘਰਿ ਬਿਚਰਤ ਪੰਚੋ ਦੂਤ ਪ੍ਰਾਨ ਪਰਿਹਾਰ ਹੈਂ ।੫੮੨।
साधसंग मिलि मन पहुचै सहज घरि बिचरत पंचो दूत प्रान परिहार हैं ।५८२।

तथैव मनुष्यस्य मनः ईश्वरसदृशेन सत्यगुरुना सह मिलित्वा उच्चतरं आध्यात्मिकं अवस्थां प्राप्नोति। किन्तु सच्चिगुरुतः विरक्तः सति परिभ्रमति, नश्यति च (आध्यात्मिकतया) पञ्चभिः दोषैः-कामक्रोधलोभसक्तिप्रिडैः