कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 87


ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਨ ਸਰਨਿ ਚਲਿ ਜਾਏ ਸਿਖ ਤਾ ਚਰਨ ਸਰਨਿ ਜਗਤੁ ਚਲਿ ਆਵਈ ।
सतिगुर चरन सरनि चलि जाए सिख ता चरन सरनि जगतु चलि आवई ।

यः सिक्खः भक्तितः सच्चिगुरुस्य शरणं गच्छति, तस्य पादयोः सर्वं जगत् पतति।

ਸਤਿਗੁਰ ਆਗਿਆ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ਸਿਖ ਆਗਿਆ ਤਾਹਿ ਸਕਲ ਸੰਸਾਰਹਿ ਹਿਤਾਵਈ ।
सतिगुर आगिआ सति सति करि मानै सिख आगिआ ताहि सकल संसारहि हितावई ।

गुरुस्य सिक्खः यः स्वगुरुस्य आज्ञां सत्यं स्वीकृत्य पालयति; तस्य आज्ञा सर्वलोकेन प्रियः अस्ति।

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਭਾਇ ਪ੍ਰਾਨ ਪੂਜਾ ਕਰੈ ਸਿਖ ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਅਗ੍ਰਭਾਗਿ ਲਿਵ ਲਾਵਈ ।
सतिगुर सेवा भाइ प्रान पूजा करै सिख सरब निधान अग्रभागि लिव लावई ।

गुरुस्य सिक्खः यः स्वगुरुस्य सेवां प्रेम्णा भक्तिपूर्वकं पूजादिकं सेवां मत्वा स्वजीवनस्य व्ययेन करोति, तस्य पुरतः सर्वे निधयः मूकाः परिचराः भवन्ति।

ਸਤਿਗੁਰ ਸੀਖਿਆ ਦੀਖਿਆ ਹਿਰਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ ਜਾਹਿ ਤਾ ਕੀ ਸੀਖ ਸੁਨਤ ਪਰਮਪਦ ਪਾਵਈ ।੮੭।
सतिगुर सीखिआ दीखिआ हिरदे प्रवेस जाहि ता की सीख सुनत परमपद पावई ।८७।

गुरुस्य सिक्खः यस्य हृदये गुरुस्य शिक्षाः अभिषेकः च भवति, तस्य शिक्षा/प्रवचनं श्रुत्वा परमं आध्यात्मिकं अवस्थां प्राप्तुं शक्यते। (८७) ९.