कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 251


ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਲਿਵ ਸਾਧਸੰਗ ਉਲਟਿ ਪਵਨ ਮਨ ਮੀਨ ਕੀ ਚਪਲ ਹੈ ।
गुरमुखि सबद सुरति लिव साधसंग उलटि पवन मन मीन की चपल है ।

पवित्रसङ्घे नाम सिमरनस्य अभ्यासं कृत्वा श्वासान् विपर्यययन् मत्स्यवत् अतीव द्रुतगतिः वायुसदृशः विडम्बनशीलः मनः दशमं रहस्यद्वारं प्राप्नोति यत्र सः शब्दचैतन्ययोः नित्यसंयोगे निमग्नः भवति। न ह

ਸੋਹੰ ਸੋ ਅਜਪਾ ਜਾਪੁ ਚੀਨੀਅਤ ਆਪਾ ਆਪ ਉਨਮਨੀ ਜੋਤਿ ਕੋ ਉਦੋਤ ਹੁਇ ਪ੍ਰਬਲ ਹੈ ।
सोहं सो अजपा जापु चीनीअत आपा आप उनमनी जोति को उदोत हुइ प्रबल है ।

तथा च नित्यप्रयत्नेन यस्मिन् दार्शनिकशिला इव नित्यध्यानमग्नः तिष्ठति, तस्मात् सः आत्मनः विषये अवगतः भवति। यदा मनः ईश्वरप्रधानं भवति तस्मिन् अवस्थायां भगवतः नामस्य तेजस्वी तेजः दृश्यते।

ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਬਿਸਮਾਦ ਰੁਨਝੁਨ ਸੁਨਿ ਨਿਝਰ ਝਰਨਿ ਬਰਖਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲ ਹੈ ।
अनहद नाद बिसमाद रुनझुन सुनि निझर झरनि बरखा अंम्रित जल है ।

एषा प्रबल ईश्वरप्रधानप्रतिभास्य अवस्था, सः अप्रहारस्य सङ्गीतस्य सुरीलधुनानि श्रुत्वा समाधिदशायां तिष्ठति।

ਅਨਭੈ ਅਭਿਆਸ ਕੋ ਪ੍ਰਗਾਸ ਅਸਚਰਜ ਮੈ ਬਿਸਮ ਬਿਸ੍ਵਾਸ ਬਾਸ ਬ੍ਰਹਮ ਸਥਲ ਹੈ ।੨੫੧।
अनभै अभिआस को प्रगास असचरज मै बिसम बिस्वास बास ब्रहम सथल है ।२५१।

एषः अनुभवः यः शरीरस्य दशमे उद्घाटने अनुभूयते, तस्य तेजः आश्चर्यजनकः आनन्दपूर्णः च अस्ति। गूढदशमद्वारे मनसः वासः विचित्रश्रद्धेः। (२५१) ९.