कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 194


ਗੁਰਸਿਖ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਾਪ ਕੋ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਅਤਿ ਭਾਵਨੀ ਭਗਤ ਭਾਇ ਚਾਇ ਕੈ ਚਈਲੇ ਹੈ ।
गुरसिख संगति मिलाप को प्रतापु अति भावनी भगत भाइ चाइ कै चईले है ।

सच्चे गुरुणा सह एकाः तस्य पवित्रपादयोः नित्यं सम्पर्कं कुर्वतां गुरुशिखानां महिमा भव्यता च अनिर्दिष्टा अस्ति। एतादृशाः सिक्खाः नित्यं भगवतः नामस्य अधिकाधिकं ध्यानं कर्तुं प्रेरिताः भवन्ति।

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦਰਸ ਲਿਵ ਅਤਿ ਅਸਚਰਜ ਮੈ ਬਚਨ ਤੰਬੋਲ ਸੰਗ ਰੰਗ ਹੁਇ ਰੰਗੀਲੇ ਹੈ ।
द्रिसटि दरस लिव अति असचरज मै बचन तंबोल संग रंग हुइ रंगीले है ।

गुरुदृष्टिः सिक्खानां सदा गुरवस्य विस्मयात्मकरूपेण नियतं भवति। एतादृशाः सिक्खाः नित्यं नामसिमरणस्य वर्णेन रञ्जिताः भवन्ति यत् ते सुपारीपत्रं, अखरोटं च नित्यं चर्वणवत् पुनः पुनः ध्यानं कुर्वन्ति।

ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਲਿਵ ਲੀਨ ਜਲ ਮੀਨ ਗਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੈ ਰਸਿਕ ਰਸੀਲੇ ਹੈ ।
सबद सुरति लिव लीन जल मीन गति प्रेम रस अंम्रित कै रसिक रसीले है ।

यथा मत्स्यः जलेन सह मिलति, सच्चिगुरुस्य दिव्यवचनं मनसि निहितं सति ते भगवतः नाम्ना निमग्नाः तिष्ठन्ति। ते एव अमृतरूपं नाम नित्यं ध्यानेन अमृतरूपाः भवन्ति यत् ते सर्वदा आनन्दं लभन्ते।

ਸੋਭਾ ਨਿਧਿ ਸੋਭ ਕੋਟਿ ਓਟ ਲੋਭ ਕੈ ਲੁਭਿਤ ਕੋਟਿ ਛਬਿ ਛਾਹ ਛਿਪੈ ਛਬਿ ਕੈ ਛਬੀਲੇ ਹੈ ।੧੯੪।
सोभा निधि सोभ कोटि ओट लोभ कै लुभित कोटि छबि छाह छिपै छबि कै छबीले है ।१९४।

एते पुण्यशीलाः सिक्खाः अभिवादनानां भण्डारगृहं भवन्ति। कोटिकोटिप्रशंसाः तेषां स्तुतिं स्पृहन्ति, शरणं च यान्ति। तावन्तः सुन्दराः सुन्दराः च यत् कोटिशो सुन्दररूपाणि तेषां पुरतः किमपि न भवन्ति । (१९४) ९.