गुरुगुरुप्रधानपुरुषाणां मिलनस्य महत्त्वं असीमम् अस्ति। गुरुस्य सिक्खस्य हृदये गहनप्रेमस्य कारणात् प्रकाशः दिव्यः तदा तस्मिन् दीप्तः भवति।
सत्यगुरुस्य सौन्दर्यं, तस्य प्रत्येकस्य अङ्गस्य रूपं, वर्णं, प्रतिबिम्बं च दृष्ट्वा गुरुप्रेमिणः नेत्राणि विस्मिताः भवन्ति। सच्चिगुरुं द्रष्टुं दर्शनं च तस्य मनसि तृष्णां जनयति।
गुरुवचनस्य ध्यानस्य अक्षयेन अभ्यासेन गूढदशमद्वारे अप्रहृतसङ्गीतस्य मृदुमृदुः धुनः प्रादुर्भवति। नित्यं तस्य श्रवणेन समाधिस्थः भवति ।
सच्चिदानन्दगुरुमध्ये दृष्टिः केन्द्रीकृत्य गुरुशिक्षाप्रवचनेषु च मनः निमग्नं कृत्वा सः सिद्धं पूर्णं च पुष्पतां प्राप्नोति। (२८४) ९.