कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 288


ਹਾਰਿ ਮਾਨੀ ਝਗਰੋ ਮਿਟਤ ਰੋਸ ਮਾਰੇ ਸੈ ਰਸਾਇਨ ਹੁਇ ਪੋਟ ਡਾਰੇ ਲਾਗਤ ਨ ਡੰਡੁ ਜਗ ਜਾਨੀਐ ।
हारि मानी झगरो मिटत रोस मारे सै रसाइन हुइ पोट डारे लागत न डंडु जग जानीऐ ।

पराजयं स्वीकृत्य सर्वेषां विसंगतानां समाप्तिः भवति। क्रोधस्य पातनं बहु शान्तिं ददाति। यदि वयं अस्माकं सर्वेषां कर्मणां/व्यापारस्य परिणामं/आयं परित्यजामः तर्हि अस्माकं कृते कदापि करः न भवति। एतत् तथ्यं सर्वं जगत् ज्ञायते।

ਹਉਮੇ ਅਭਿਮਾਨ ਅਸਥਾਨ ਊਚੇ ਨਾਹਿ ਜਲੁ ਨਿਮਤ ਨਵਨ ਥਲ ਜਲੁ ਪਹਿਚਾਨੀਐ ।
हउमे अभिमान असथान ऊचे नाहि जलु निमत नवन थल जलु पहिचानीऐ ।

अहङ्कारः अभिमानः यत्र वसति तत् हृदयं उच्चभूमिमिव यत्र न जलं सञ्चितुम्। प्रभुः अपि स्थातुं न शक्नोति।

ਅੰਗ ਸਰਬੰਗ ਤਰਹਰ ਹੋਤ ਹੈ ਚਰਨ ਤਾ ਤੇ ਚਰਨਾਮ੍ਰਤ ਚਰਨ ਰੇਨ ਮਾਨੀਐ ।
अंग सरबंग तरहर होत है चरन ता ते चरनाम्रत चरन रेन मानीऐ ।

पादौ शरीरस्य अधमभागे स्थिताः भवन्ति । अत एव पादरजः पादप्रक्षालनं च पवित्रं मन्यते एवं आदरणीयम्।

ਤੈਸੇ ਹਰਿ ਭਗਤ ਜਗਤ ਮੈ ਨਿੰਮਰੀਭੂਤ ਜਗ ਪਗ ਲਗਿ ਮਸਤਕਿ ਪਰਵਾਨੀਐ ।੨੮੮।
तैसे हरि भगत जगत मै निंमरीभूत जग पग लगि मसतकि परवानीऐ ।२८८।

तथा गौरवरहितः विनयपूर्णः ईश्वरभक्तः उपासकः च। तस्य पादयोः पतति सर्वं जगत् तेषां ललाटं धन्यं मन्यते। (२८८) ९.