कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 599


ਕੇਹਰਿ ਅਹਾਰ ਮਾਸ ਸੁਰਹੀ ਅਹਾਰ ਘਾਸ ਮਧੁਪ ਕਮਲ ਬਾਸ ਲੇਤ ਸੁਖ ਮਾਨ ਹੀ ।
केहरि अहार मास सुरही अहार घास मधुप कमल बास लेत सुख मान ही ।

यथा मांसं सिंहस्य तृणं-गवस्य अन्नं, भृङ्गः तु कमलस्य गन्धेन प्रसन्नः भवति। यथा मत्स्यं जले निवासं रोचते तथा बालस्य पोषणार्थं क्षीरस्य आश्रयः भवति, शीतलवायुः च सर्पस्य मित्रं मन्यते ।

ਮੀਨਹਿ ਨਿਵਾਸ ਨੀਰ ਬਾਲਕ ਅਧਾਰ ਖੀਰ ਸਰਪਹ ਸਖਾ ਸਮੀਰ ਜੀਵਨ ਕੈ ਜਾਨ ਹੀ ।
मीनहि निवास नीर बालक अधार खीर सरपह सखा समीर जीवन कै जान ही ।

केवलं रक्तवर्णीयः शेल्ड्रेकः चन्द्रं प्रेम करोति, मयूरः कृष्णमेघैः मोहितः भवति, वर्षापक्षी तु स्वातिबिन्दुस्य कृते सर्वदा तृष्णां करोति।

ਚੰਦਹਿ ਚਾਹੈ ਚਕੋਰ ਘਨਹਰ ਘਟਾ ਮੋਰ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਬੂੰਦਨ ਸ੍ਵਾਂਤ ਧਰਤ ਧਿਆਨ ਹੀ ।
चंदहि चाहै चकोर घनहर घटा मोर चात्रिक बूंदन स्वांत धरत धिआन ही ।

यथा विद्वान् लौकिकप्रकरणेषु प्रवृत्तः प्रवचनव्याख्यानेषु प्रवृत्तः, यथा सर्वं जगत् मम्मनप्रेमेण निमग्नं भवति।

ਪੰਡਿਤ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰਿ ਲੋਕਨ ਮੈ ਲੋਕਾਚਾਰ ਮਾਯਾ ਮੋਹ ਮੈ ਸੰਸਾਰ ਗ੍ਯਾਨ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਹੀ ।੫੯੯।
पंडित बेद बीचारि लोकन मै लोकाचार माया मोह मै संसार ग्यान गुर गिआन ही ।५९९।

तथा च गुरुचेतनः गुरुजागरूकः पुरुषः सत्यगुरुणा आशीर्वादितस्य भगवतः अमृतसदृशे नाम्ने लीनः तिष्ठति। (नामस्य अभ्यासः तदा तस्य जीवनस्य आश्रयः भवति)। (५९९) ९.