कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 607


ਰੂਪ ਕੇ ਜੋ ਰੀਝੈ ਰੂਪਵੰਤ ਹੀ ਰਿਝਾਇ ਲੇਹਿ ਬਲ ਕੈ ਜੁ ਮਿਲੈ ਬਲਵੰਤ ਗਹਿ ਰਾਖਹੀ ।
रूप के जो रीझै रूपवंत ही रिझाइ लेहि बल कै जु मिलै बलवंत गहि राखही ।

यदि ईश्वरः-पतिः प्रभुः केनचित् प्रकारेण सौन्दर्येन लोभयितुं शक्नोति स्म तर्हि सुन्दराः जनाः तं प्रलोभयिष्यन्ति स्म। यदि च सः बलात् प्राप्तः स्यात् तर्हि महान् योद्धाः तं अतिक्रान्तवन्तः स्यात्।

ਦਰਬ ਕੈ ਜੋ ਪਾਈਐ ਦਰਬੇਸ੍ਵਰ ਲੇ ਜਾਹਿ ਤਾਹਿ ਕਬਿਤਾ ਕੈ ਪਾਈਐ ਕਬੀਸ੍ਵਰ ਅਭਿਲਾਖ ਹੀ ।
दरब कै जो पाईऐ दरबेस्वर ले जाहि ताहि कबिता कै पाईऐ कबीस्वर अभिलाख ही ।

यदि सः धनेन, धनेन च प्राप्तुं शक्नोति स्म तर्हि धनिनः तं क्रीतवन्तः स्यात् । यदि च सः काव्यपाठेन लभ्यते स्म तर्हि तस्य प्राप्तिकामिणः महाकवयः स्वकलाद्वारा तं प्राप्नुयुः।

ਜੋਗ ਕੈ ਜੋ ਪਾਈਐ ਜੋਗੀ ਜਟਾ ਮੈ ਦੁਰਾਇ ਰਾਖੈ ਭੋਗ ਕੈ ਜੋ ਪਾਈਐ ਭੋਗ ਭੋਗੀ ਰਸ ਚਾਖ ਹੀ ।
जोग कै जो पाईऐ जोगी जटा मै दुराइ राखै भोग कै जो पाईऐ भोग भोगी रस चाख ही ।

यदि भगवान् योगाभ्यासैः प्राप्तुं शक्यते स्म तर्हि योगिनः तं स्वस्य विशालेषु केशेषु निगूहन्ति स्म। यदि च सः पदार्थोपभोगद्वारा गम्यः आसीत् तर्हि भौतिकवादीजनाः स्वभोगैः तं प्राप्नुयुः स्म।

ਨਿਗ੍ਰਹ ਜਤਨ ਪਾਨ ਪਰਤ ਨ ਪ੍ਰਾਨ ਮਾਨ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਏਕ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਖ ਹੀ ।੬੦੭।
निग्रह जतन पान परत न प्रान मान प्रानपति एक गुर सबदि सुभाख ही ।६०७।

इन्द्रियाणां प्रयोगं वा अन्येन प्रयत्नेन वा नियन्त्र्य वा त्यक्त्वा वा न गृह्णाति न च प्राणप्रियः प्रभुः । सः सच्चिगुरुवचनं ध्यात्वा एव प्राप्यते। (६०७) ९.