यथा अन्धः अन्यं अन्धं पुरुषस्य लक्षणं सौन्दर्यं च पृच्छति, कथं तं वदेत्, यदा किमपि न पश्यति ।
यथा बधिरः अन्यस्य बधिरस्यापि गीतस्य धुनम् लयं च ज्ञातुम् इच्छति, तदा स्वयं बधिरः परबधिरं किं व्याख्यातुमर्हति ।
यदि मूकः अन्यस्मात् मूकात् किमपि शिक्षितुम् इच्छति तर्हि यः स्वयमेव वक्तुं असमर्थः सः अन्यं मूकं किं व्याख्यातुमर्हति ।
तथा भगवतः सम्यक् प्रकटीकरणं सत्यं गुरुं त्यक्त्वा अन्यदेवदेवताभ्यां आध्यात्मिकज्ञानं अन्वेष्टुं मूर्खता। न कश्चित् प्रज्ञां ज्ञानं वा प्रदातुं शक्नोति । (४७४) ९.