कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 304


ਅਗਮ ਅਪਾਰ ਦੇਵ ਅਲਖ ਅਭੇਵ ਅਤਿ ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਨਿਗ੍ਰਹ ਨ ਪਾਈਐ ।
अगम अपार देव अलख अभेव अति अनिक जतन करि निग्रह न पाईऐ ।

अत्यन्तं दुर्गमः, अनन्तः, लघुतेजसः, अवगमनातिरिक्तः च भगवान् सर्वैः उपलब्धैः साधनैः इन्द्रियाणां नियन्त्रणं कर्तुं न शक्यते।

ਪਾਈਐ ਨ ਜਗ ਭੋਗ ਪਾਈਐ ਨ ਰਾਜ ਜੋਗ ਨਾਦ ਬਾਦ ਬੇਦ ਕੈ ਅਗਹੁ ਨ ਗਹਾਈਐ ।
पाईऐ न जग भोग पाईऐ न राज जोग नाद बाद बेद कै अगहु न गहाईऐ ।

सः यगस्य, होमस्य (अग्निदेवस्य अर्पणस्य), पवित्रपुरुषाणां भोजस्य आयोजनेन/करणेन अपि साक्षात्कर्तुं न शक्नोति, न च राजयोगेन। वाद्यवादनेन न च वेदपाठेन सः प्राप्यते ।

ਤੀਰਥ ਪੁਰਬ ਦੇਵ ਦੇਵ ਸੇਵਕੈ ਨ ਪਾਈਐ ਕਰਮ ਧਰਮ ਬ੍ਰਤ ਨੇਮ ਲਿਵ ਲਾਈਐ ।
तीरथ पुरब देव देव सेवकै न पाईऐ करम धरम ब्रत नेम लिव लाईऐ ।

एतादृशः देवदेवः तीर्थस्थलानां भ्रमणेन, शुभं मन्यमानदिनानां उत्सवेन वा देवसेवाया वा अपि न प्राप्यते । असंख्यविधोपवासाः अपि तं समीपं कर्तुं न शक्नुवन्ति। चिन्तनानि अपि व्यर्थाः भवन्ति।

ਨਿਹਫਲ ਅਨਿਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੈ ਅਚਾਰ ਸਬੈ ਸਾਵਧਾਨ ਸਾਧਸੰਗ ਹੁਇ ਸਬਦ ਗਾਈਐ ।੩੦੪।
निहफल अनिक प्रकार कै अचार सबै सावधान साधसंग हुइ सबद गाईऐ ।३०४।

ईश्वरसाक्षात्कारस्य सर्वे पद्धतयः किमपि प्रयोजनं न कुर्वन्ति। सः केवलं पवित्रपुरुषसङ्गमे स्वस्य पएन्सं गायन् एकाग्रेन एकेन मनसा च ध्यायन् एव साक्षात्कर्तुं शक्यते। (३०४) ९.