कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 411


ਬਾਜਤ ਨੀਸਾਨ ਸੁਨੀਅਤ ਚਹੂੰ ਓਰ ਜੈਸੇ ਉਦਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਭਾਨ ਦੁਰੈ ਨ ਦੁਰਾਏ ਸੈ ।
बाजत नीसान सुनीअत चहूं ओर जैसे उदत प्रधान भान दुरै न दुराए सै ।

यथा चतुष्टयतः ढोलस्य ताडनं श्रूयते (तस्य शब्दः निगूढः न भवति) परमस्य आकाशस्य-सूर्यस्य उदये च तस्य प्रकाशः गोपनीयः न भवति

ਦੀਪਕ ਸੈ ਦਾਵਾ ਭਏ ਸਕਲ ਸੰਸਾਰੁ ਜਾਨੈ ਘਟਕਾ ਮੈ ਸਿੰਧ ਜੈਸੇ ਛਿਪੈ ਨ ਛਿਪਾਏ ਸੈ ।
दीपक सै दावा भए सकल संसारु जानै घटका मै सिंध जैसे छिपै न छिपाए सै ।

यथा दीपात् प्रकाशः निर्गच्छति इति सर्वं जगत् जानाति, समुद्रः च लघु मृत्तिकाकुण्डे समाहितः न भवितुम् अर्हति;

ਜੈਸੇ ਚਕਵੈ ਨ ਛਾਨੋ ਰਹਤ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੈ ਦੇਸ ਮੈ ਦੁਹਾਈ ਫੇਰੇ ਮਿਟੇ ਨ ਮਿਟਾਏ ਸੈ ।
जैसे चकवै न छानो रहत सिंघासन सै देस मै दुहाई फेरे मिटे न मिटाए सै ।

यथा सम्राट् स्वमहासाम्राज्यस्य सिंहासने उपविष्टः निगूढः तिष्ठितुं न शक्नोति; सः स्वराज्यस्य प्रजानां मध्ये प्रसिद्धः अस्ति, महिमा यशः च दुर्विनाशः इति;

ਤੈਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੇਮ ਕੋ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਜਾਸੁ ਗੁਪਤੁ ਨ ਰਹੈ ਮੋਨਿ ਬ੍ਰਿਤ ਉਪਜਾਏ ਸੈ ।੪੧੧।
तैसे गुरमुखि प्रिअ प्रेम को प्रगासु जासु गुपतु न रहै मोनि ब्रित उपजाए सै ।४११।

एवमेव गुरुप्रधानः सिक्खः यस्य हृदयं भगवतः प्रेम्णा तस्य ध्यानेन च प्रबुद्धं, सः गुप्तः एव तिष्ठितुं न शक्नोति। तस्य मौनं तं ददाति। (४११) ९.