कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 170


ਪ੍ਰੇਮ ਰੰਗ ਸਮਸਰਿ ਪੁਜਸਿ ਨ ਕੋਊ ਰੰਗ ਪ੍ਰੇਮ ਰੰਗ ਪੁਜਸਿ ਨ ਅਨ ਰਸ ਸਮਾਨਿ ਕੈ ।
प्रेम रंग समसरि पुजसि न कोऊ रंग प्रेम रंग पुजसि न अन रस समानि कै ।

न वर्णः छाया वा प्रेमस्य वर्णं प्राप्तुं शक्नोति न च कोऽपि प्रेमस्य अमृतस्य समीपं गन्तुं शक्नोति।

ਪ੍ਰੇਮ ਗੰਧ ਪੁਜਸਿ ਨ ਆਨ ਕੋਊਐ ਸੁਗੰਧ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਪੁਜਸਿ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਨ ਆਨ ਕੈ ।
प्रेम गंध पुजसि न आन कोऊऐ सुगंध प्रेम प्रभुता पुजसि प्रभुता न आन कै ।

गुरुवचनचिन्तनात् उत्पन्नः प्रेमपूर्णः सुगन्धः जगति अन्येन गन्धेन न प्राप्यते, न च नाम सिमरनात् उत्पन्नस्य प्रेमस्य प्रशंसायाः सङ्गतिं जगतः कोऽपि स्तुतिः कर्तुं शक्नोति।

ਪ੍ਰੇਮ ਤੋਲੁ ਤੁਲਿ ਨ ਪੁਜਸਿ ਤੋਲ ਤੁਲਾਧਾਰ ਮੋਲ ਪ੍ਰੇਮ ਪੁਜਸਿ ਨ ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਕੈ ।
प्रेम तोलु तुलि न पुजसि तोल तुलाधार मोल प्रेम पुजसि न सरब निधान कै ।

गुरुवचनानां चैतन्यस्य विलयः केनचित् तुलायाः मापेन वा न प्रमेय्यते। अमूल्यं प्रेम जगतः केनचित् निधिना न प्राप्यते।

ਏਕ ਬੋਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਪੁਜਸਿ ਨਹੀ ਬੋਲ ਕੋਊਐ ਗਿਆਨ ਉਨਮਾਨ ਅਸ ਥਕਤ ਕੋਟਾਨਿ ਕੈ ।੧੭੦।
एक बोल प्रेम कै पुजसि नही बोल कोऊऐ गिआन उनमान अस थकत कोटानि कै ।१७०।

नाम सिमरनात् उत्पन्नस्य प्रेम्णः शब्दस्य तुलनं जगतः कस्यापि व्याख्यानेन स्पष्टीकरणेन वा कर्तुं न शक्यते। अस्याः अवस्थायाः अनुमानं कर्तुं प्रयतमाना: कोटि-कोटि-खण्डाः स्वयमेव उपभोजिताः सन्ति । (१७०) ९.