यदा कश्चन भक्तः सिक्खः सत्यगुरुं मिलति तदा तस्य दृष्टिः गुरुस्य दर्शने/दृष्टौ लीनः भवति। ततः च तस्य आत्मा सर्वान् परिचिनोति यथा सः सर्वेषु निवसति; यथा आकाशः/अन्तरिक्षः सर्वेषु जलकुण्डेषु समानरूपेण निवसति।
एकस्य सच्चिदानन्दगुरुस्य सिक्खस्य च संयोगेन सिक्खं गुरुवचनेषु/उपदेशेषु लीनः भवितुं क्षमतायाः आशीर्वादः भवति। यथा यथा सङ्गीतकारः यस्मिन् धुने वादयति तस्मिन् सर्वथा लीनः भवति तथा सिक्खस्य गुरुमध्ये लीनतायाः प्रकरणं भवति।
गुरुभक्ते मनसः समाहितं गुरुवचनं च स्वशरीरस्य अन्तः त्रैलोक्यस्य सर्वाणि घटनानि साक्षात्करोति।
दिव्यज्ञानस्य साहाय्येन गुरुभक्तस्य आत्मा एकस्य भगवतः सह सामञ्जस्यं प्राप्नोति यः तस्य सृष्टेः प्रत्येकं बिट् मध्ये वर्तते। अयं संयोगः समुद्रे नदीजलस्य विलीनः इव अस्ति। (६३) ९.