कवित सवैय भाई गुरुदासः

पुटः - 208


ਜੋਈ ਪ੍ਰਿਅ ਭਾਵੈ ਤਾਹਿ ਦੇਖਿ ਅਉ ਦਿਖਾਵੇ ਆਪ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦਰਸ ਮਿਲਿ ਸੋਭਾ ਦੈ ਸੁਹਾਵਈ ।
जोई प्रिअ भावै ताहि देखि अउ दिखावे आप द्रिसटि दरस मिलि सोभा दै सुहावई ।

सच्चिगुरुगुरुप्रियं सा साधकस्त्री दयादृष्टिपूर्वकं प्रेक्षते प्रिया स्वामिना स्वं प्रकाशयति। तस्य दयायाः दृष्टिपातेन च अभाग्या स्तुतिं कृत्वा सद्भावेन धन्या भवति।

ਜੋਈ ਪ੍ਰਿਅ ਭਾਵੈ ਮੁਖ ਬਚਨ ਸੁਨਾਵੇ ਤਾਹਿ ਸਬਦਿ ਸੁਰਤਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਉਪਜਾਵਈ ।
जोई प्रिअ भावै मुख बचन सुनावे ताहि सबदि सुरति गुर गिआन उपजावई ।

प्रियगुरुप्रियः, तस्य दिव्यवाक्यैः धन्यः भवति। स्ववचनचैतन्यसंयोगेन तां गुरुप्रवचनैः बोधयति।

ਜੋਈ ਪ੍ਰਿਅ ਭਾਵੈ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ਤਾਹਿ ਸੋਈ ਬਹੁਨਾਇਕ ਕੀ ਨਾਇਕਾ ਕਹਾਵਈ ।
जोई प्रिअ भावै दह दिसि प्रगटावै ताहि सोई बहुनाइक की नाइका कहावई ।

या साधकस्त्री सच्चिगुरुना प्रिया, तेन लोकस्य दश दिशि सर्वेषु प्रकाश्यते। ततः सा सम्बोधिता, बहुषु अधिकेषु साधकवधूषु स्वामिनः स्वामिनः परमप्रिया इति प्रसिद्धा।

ਜੋਈ ਪ੍ਰਿਅ ਭਾਵੈ ਸਿਹਜਾਸਨਿ ਮਿਲਾਵੈ ਤਾਹਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਬਸ ਕਰਿ ਅਪੀਉ ਪੀਆਵਈ ।੨੦੮।
जोई प्रिअ भावै सिहजासनि मिलावै ताहि प्रेम रस बस करि अपीउ पीआवई ।२०८।

साधकवधूः प्रियसत्यगुरुप्रियः, तेन सह दिव्यशयना इव मनसि संयुज्यते। तस्याः प्रेम्णा मोहितः स तां नाम अमृतस्य अमृतं गभीरं पिबति। (२०८) ९.