कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 208


ਜੋਈ ਪ੍ਰਿਅ ਭਾਵੈ ਤਾਹਿ ਦੇਖਿ ਅਉ ਦਿਖਾਵੇ ਆਪ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦਰਸ ਮਿਲਿ ਸੋਭਾ ਦੈ ਸੁਹਾਵਈ ।
जोई प्रिअ भावै ताहि देखि अउ दिखावे आप द्रिसटि दरस मिलि सोभा दै सुहावई ।

साधक स्त्री, जिला खऱ्या गुरु सद्गुरूंनी पसंत केले आहे, तिच्याकडे स्वतःला प्रकट करणाऱ्या प्रिय सद्गुरूंकडे दयाळूपणे पाहिले जाते. त्याच्या दयाळूपणाने आणि झलकाने, असहाय स्त्रीला चांगुलपणाने आशीर्वादित केले जाते आणि तिला प्रशंसनीय बनवते.

ਜੋਈ ਪ੍ਰਿਅ ਭਾਵੈ ਮੁਖ ਬਚਨ ਸੁਨਾਵੇ ਤਾਹਿ ਸਬਦਿ ਸੁਰਤਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਉਪਜਾਵਈ ।
जोई प्रिअ भावै मुख बचन सुनावे ताहि सबदि सुरति गुर गिआन उपजावई ।

जो प्रिय सद्गुरूला आवडतो, तो त्याच्या दैवी वचनांनी धन्य होतो. त्याचे शब्द आणि चैतन्य यांच्या एकात्मतेने, तो तिला गुरूच्या उपदेशाने प्रबुद्ध करतो.

ਜੋਈ ਪ੍ਰਿਅ ਭਾਵੈ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ਤਾਹਿ ਸੋਈ ਬਹੁਨਾਇਕ ਕੀ ਨਾਇਕਾ ਕਹਾਵਈ ।
जोई प्रिअ भावै दह दिसि प्रगटावै ताहि सोई बहुनाइक की नाइका कहावई ।

जी साधक स्त्री तिच्या खऱ्या गुरूवर प्रिय असते, ती जगाच्या सर्व दहा दिशांनी प्रगट होते. मग तिला संबोधले जाते आणि सद्गुरुची परम प्रेयसी म्हणून ओळखली जाते जी अनेक साधक वधूंची स्वामी आहे.

ਜੋਈ ਪ੍ਰਿਅ ਭਾਵੈ ਸਿਹਜਾਸਨਿ ਮਿਲਾਵੈ ਤਾਹਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਬਸ ਕਰਿ ਅਪੀਉ ਪੀਆਵਈ ।੨੦੮।
जोई प्रिअ भावै सिहजासनि मिलावै ताहि प्रेम रस बस करि अपीउ पीआवई ।२०८।

जी साधक वधू प्रिय खऱ्या गुरूंना आवडते, ती दैवी शय्येप्रमाणे मनावर त्यांच्याशी एकरूप झालेली असते. तिच्या प्रेमाने मोहित होऊन, तो तिला नाम अमृताचे अमृत प्यायला लावतो. (२०८)