साधक स्त्री, जिला खऱ्या गुरु सद्गुरूंनी पसंत केले आहे, तिच्याकडे स्वतःला प्रकट करणाऱ्या प्रिय सद्गुरूंकडे दयाळूपणे पाहिले जाते. त्याच्या दयाळूपणाने आणि झलकाने, असहाय स्त्रीला चांगुलपणाने आशीर्वादित केले जाते आणि तिला प्रशंसनीय बनवते.
जो प्रिय सद्गुरूला आवडतो, तो त्याच्या दैवी वचनांनी धन्य होतो. त्याचे शब्द आणि चैतन्य यांच्या एकात्मतेने, तो तिला गुरूच्या उपदेशाने प्रबुद्ध करतो.
जी साधक स्त्री तिच्या खऱ्या गुरूवर प्रिय असते, ती जगाच्या सर्व दहा दिशांनी प्रगट होते. मग तिला संबोधले जाते आणि सद्गुरुची परम प्रेयसी म्हणून ओळखली जाते जी अनेक साधक वधूंची स्वामी आहे.
जी साधक वधू प्रिय खऱ्या गुरूंना आवडते, ती दैवी शय्येप्रमाणे मनावर त्यांच्याशी एकरूप झालेली असते. तिच्या प्रेमाने मोहित होऊन, तो तिला नाम अमृताचे अमृत प्यायला लावतो. (२०८)