कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 210


ਬਿਰਹ ਬਿਓਗ ਸੋਗ ਸੇਤ ਰੂਪ ਹੁਇ ਕ੍ਰਿਤਾਸ ਟੂਕ ਟੂਕ ਭਏ ਪਾਤੀ ਲਿਖੀਐ ਬਿਦੇਸ ਤੇ ।
बिरह बिओग सोग सेत रूप हुइ क्रितास टूक टूक भए पाती लिखीऐ बिदेस ते ।

तिच्या प्रिय खऱ्या गुरूपासून विभक्त झालेली एक संवेदनाशील स्त्री (भक्त शीख) तिच्या प्रियकराला पत्र लिहिते की तिच्या विभक्ततेमुळे आणि दीर्घ वियोगामुळे तिचा रंग पांढरा झाला आहे आणि तिचे हातपाय तुटण्याच्या प्रमाणात शक्ती गमावत आहेत.

ਬਿਰਹ ਅਗਨਿ ਸੇ ਸਵਾਨੀ ਮਾਸੁ ਕ੍ਰਿਸਨ ਹੁਇ ਬਿਰਹਨੀ ਭੇਖ ਲੇਖ ਬਿਖਮ ਸੰਦੇਸ ਤੇ ।
बिरह अगनि से सवानी मासु क्रिसन हुइ बिरहनी भेख लेख बिखम संदेस ते ।

विभक्त झालेली स्त्री तिची अवस्था आणि तिला सहन करत असलेल्या वेदना लिहितात. तिच्या वियोगाने तिच्या त्वचेचा रंग अक्षरशः काळा झाला आहे असे ती रडते.

ਬਿਰਹ ਬਿਓਗ ਰੋਗ ਲੇਖਨਿ ਕੀ ਛਾਤੀ ਫਾਟੀ ਰੁਦਨ ਕਰਤ ਲਿਖੈ ਆਤਮ ਅਵੇਸ ਤੇ ।
बिरह बिओग रोग लेखनि की छाती फाटी रुदन करत लिखै आतम अवेस ते ।

मनाच्या गाभाऱ्यातून रडत विभक्त झालेली ती स्त्री लिहिते की, वियोग सहन करण्याच्या त्रासामुळे ती ज्या लेखणीने लिहित आहे त्याचा स्तनही चुरा झाला आहे.

ਬਿਰਹ ਉਸਾਸਨ ਪ੍ਰਗਾਸਨ ਦੁਖਿਤ ਗਤਿ ਬਿਰਹਨੀ ਕੈਸੇ ਜੀਐ ਬਿਰਹ ਪ੍ਰਵੇਸ ਤੇ ।੨੧੦।
बिरह उसासन प्रगासन दुखित गति बिरहनी कैसे जीऐ बिरह प्रवेस ते ।२१०।

थंड उसासे टाकत आणि विलाप करत ती तिची व्यथित अवस्था व्यक्त करते आणि विचारते की वियोगाचे हत्यार तिच्या हृदयात खोलवर घुसले असताना कोणी कसे जगू शकेल? (२१०)