कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 470

ਕੂਆ ਕੋ ਮੇਢਕੁ ਨਿਧਿ ਜਾਨੈ ਕਹਾ ਸਾਗਰ ਕੀ ਸ੍ਵਾਂਤ ਬੂੰਦ ਮਹਿਮਾ ਨ ਸੰਖ ਜੀਅ ਜਾਨਈ ।

कूआ को मेढकु निधि जानै कहा सागर की स्वांत बूंद महिमा न संख जीअ जानई ।

ज्याप्रमाणे विहिरीत राहणारा बेडूक समुद्राची महती आणि व्याप्ती जाणू शकत नाही, तसेच पोकळ शंख शिंपल्यावर पडलेल्या पावसाच्या पाण्याच्या अमृतमय थेंबाचे महत्त्व ओळखू शकत नाही.

ਦਿਨਕਰਿ ਜੋਤਿ ਕੋ ਉਦੋਤ ਕਹਾ ਜਾਨੈ ਉਲੂ ਸੇਂਬਲ ਸੈ ਕਹਾ ਖਾਇ ਸੂਹਾ ਹਿਤ ਠਾਨਈ ।

दिनकरि जोति को उदोत कहा जानै उलू सेंबल सै कहा खाइ सूहा हित ठानई ।

ज्याप्रमाणे घुबडाला सूर्याचा प्रकाश कळू शकत नाही किंवा पोपट रेशमी कापसाच्या झाडाची फालतू फळे खाऊ शकत नाही आणि त्यांच्यावर प्रेम करू शकत नाही.

ਬਾਇਸ ਨ ਜਾਨਤ ਮਰਾਲ ਮਾਲ ਸੰਗਤਿ ਕੋ ਮਰਕਟ ਮਾਨਕੁ ਹੀਰਾ ਨ ਪਹਿਚਾਨਈ ।

बाइस न जानत मराल माल संगति को मरकट मानकु हीरा न पहिचानई ।

ज्याप्रमाणे कावळ्याला हंसांच्या सहवासाचे महत्त्व कळू शकत नाही तसेच माकडाला हिरे आणि रत्नांची किंमत कळू शकत नाही.

ਆਨ ਦੇਵ ਸੇਵਕ ਨ ਜਾਨੈ ਗੁਰਦੇਵ ਸੇਵ ਗੂੰਗੇ ਬਹਰੇ ਨ ਕਹਿ ਸੁਨਿ ਮਨੁ ਮਾਨਈ ।੪੭੦।

आन देव सेवक न जानै गुरदेव सेव गूंगे बहरे न कहि सुनि मनु मानई ।४७०।

त्याचप्रमाणे, इतर देवांचा उपासक खऱ्या गुरूची सेवा करण्याचे महत्त्व समजू शकत नाही. तो एका मुक-बधिर माणसासारखा आहे, ज्याचे मन खऱ्या गुरूंच्या उपदेशांना अजिबात ग्रहणक्षम नाही आणि म्हणून ते त्यांच्यावर कृती करू शकत नाहीत. (४७०)

सूची (1 - 675)

Kabit Savaiye पान: 1 - 675