कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 472


ਆਂਬਨ ਕੀ ਸਧਰ ਕਤ ਮਿਟਤ ਆਂਬਲੀ ਖਾਏ ਪਿਤਾ ਕੋ ਪਿਆਰ ਨ ਪਰੋਸੀ ਪਹਿ ਪਾਈਐ ।
आंबन की सधर कत मिटत आंबली खाए पिता को पिआर न परोसी पहि पाईऐ ।

कच्चा आंबा खाऊन पिकलेला आंबा खाण्याची इच्छा कशी भागणार? शेजाऱ्याकडून वडिलांसारखे प्रेम मिळू शकत नाही.

ਸਾਗਰ ਕੀ ਨਿਧਿ ਕਤ ਪਾਈਅਤ ਪੋਖਰ ਸੈ ਦਿਨਕਰਿ ਸਰਿ ਦੀਪ ਜੋਤਿ ਨ ਪੁਜਾਈਐ ।
सागर की निधि कत पाईअत पोखर सै दिनकरि सरि दीप जोति न पुजाईऐ ।

लहान तलावांमधून महासागरांची संपत्ती कशी शोधता येईल? किंवा दिव्याचा प्रकाश सूर्याच्या तेजापर्यंत पोहोचू शकत नाही.

ਇੰਦ੍ਰ ਬਰਖਾ ਸਮਾਨ ਪੁਜਸ ਨ ਕੂਪ ਜਲ ਚੰਦਨ ਸੁਬਾਸ ਨ ਪਲਾਸ ਮਹਿਕਾਈਐ ।
इंद्र बरखा समान पुजस न कूप जल चंदन सुबास न पलास महिकाईऐ ।

ढगांमधून पावसाच्या रूपाने खाली येणाऱ्या पाण्यापर्यंत विहिरीचे पाणी पोहोचू शकत नाही आणि बुटीया फ्रोंडोसाच्या झाडाला चंदनासारखा सुगंध पसरवता येत नाही.

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਦਇਆਲ ਕੀ ਦਇਆ ਨ ਆਨ ਦੇਵ ਮੈ ਜਉ ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਉਦੈ ਅਸਤ ਲਉ ਧਾਈਐ ।੪੭੨।
स्री गुर दइआल की दइआ न आन देव मै जउ खंड ब्रहमंड उदै असत लउ धाईऐ ।४७२।

त्याचप्रमाणे, दयाळू खरा गुरू त्याच्या शिखांवर किती दयाळूपणा दाखवतो तेवढी दयाळूपणा कोणत्याही देवता किंवा देवीला असू शकत नाही. त्याच्या शोधात पूर्वेकडून पश्चिमेकडे प्रदेश आणि प्रदेशात भटकंती होऊ शकते. (४७२)