जेव्हा एकनिष्ठ गुरू-जागरूक व्यक्ती खऱ्या परमेश्वराच्या सत्यस्वरूपात एकरूप होते, तेव्हा त्याची दृष्टी गुरूंच्या पवित्र दर्शनाला प्राप्त होते. जो भगवंताच्या नामाचे चिंतन करतो तो खऱ्या गुरूंच्या बुद्धीच्या वचनांशी संलग्न राहतो.
खरे गुरू आणि त्यांचा शिष्य (गुरसिख) यांच्या मिलनाने शिष्य आपल्या गुरूंच्या आज्ञेचे अत्यंत निष्ठेने आणि निष्ठेने पालन करतो. परमेश्वराचे चिंतन केल्याने तो खऱ्या गुरूंचे चिंतन करण्यास शिकतो.
अशाप्रकारे शिष्याचे गुरूशी मिलन गुरूच्या सेवेचे लक्षण आत्मसात करते. तो बक्षीस किंवा इच्छेशिवाय सर्वांची सेवा करतो कारण तो शिकला आहे की तो सर्वांमध्ये वास करणाऱ्या त्याची सेवा करतो.
अशी व्यक्ती परमेश्वराचे चिंतन आणि चिंतनाने आदर्श कृती करणारी व्यक्ती म्हणून उदयास येते. या प्रक्रियेत त्याला समता प्राप्त होते आणि तो त्यात तल्लीन राहतो. (५०)