कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 350


ਜੈਸੇ ਦੀਪ ਦਿਪਤ ਭਵਨ ਉਜੀਆਰੋ ਹੋਤ ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਗ੍ਰਿਹਿ ਪ੍ਰਗਟ ਦਿਖਾਤ ਹੈ ।
जैसे दीप दिपत भवन उजीआरो होत सगल समग्री ग्रिहि प्रगट दिखात है ।

ज्याप्रमाणे घरामध्ये दिवा लावला की ते सर्व काही स्पष्टपणे दिसू लागते;

ਓਤਿ ਪੋਤ ਜੋਤਿ ਹੋਤ ਕਾਰਜ ਬਾਛਤ ਸਿਧਿ ਆਨਦ ਬਿਨੋਦ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਬਿਹਾਤ ਹੈ ।
ओति पोत जोति होत कारज बाछत सिधि आनद बिनोद सुख सहजि बिहात है ।

सर्वत्र प्रकाश पसरल्याने सर्व कामे सहजतेने पार पाडता येतात आणि वेळ शांततेत आणि आनंदात जातो;

ਲਾਲਚ ਲੁਭਾਇ ਰਸੁ ਲੁਭਿਤ ਨਾਨਾ ਪਤੰਗ ਬੁਝਤ ਹੀ ਅੰਧਕਾਰ ਭਏ ਅਕੁਲਾਤ ਹੈ ।
लालच लुभाइ रसु लुभित नाना पतंग बुझत ही अंधकार भए अकुलात है ।

ज्याप्रमाणे अनेक पतंग दिव्याच्या प्रकाशाने मोहित होतात परंतु प्रकाश गेल्यावर आणि अंधार पडल्यावर दुःखी होतात;

ਤੈਸੇ ਬਿਦਿਮਾਨਿ ਜਾਨੀਐ ਨ ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਂਤ ਅੰਤਿਰੀਛ ਭਏ ਪਾਛੈ ਲੋਗ ਪਛੁਤਾਤ ਹੈ ।੩੫੦।
तैसे बिदिमानि जानीऐ न महिमा महांत अंतिरीछ भए पाछै लोग पछुतात है ।३५०।

ज्याप्रमाणे सजीवांना प्रज्वलित दिव्याचे महत्त्व कळत नाही, परंतु दिवा विझल्यावर त्याचा लाभ न घेतल्याबद्दल पश्चात्ताप होतो, त्याचप्रमाणे लोक पश्चात्ताप करतात आणि खऱ्या गुरूंच्या उपस्थितीचा लाभ न घेतल्याबद्दल दुःखी होतात.