ज्याप्रमाणे आई आपल्या मुलाच्या अनेक हौशी कृत्यांकडे दुर्लक्ष करते आणि त्याला प्रेमाने आणि काळजीने वाढवते.
ज्याप्रमाणे एखादा योद्धा त्याच्या आश्रयाला आलेल्या व्यक्तीच्या श्रद्धेसाठी आपल्या दु:खाचे/प्रतिज्ञेचे पालन करतो आणि त्याचा अनादर करूनही त्याला मारत नाही.
ज्याप्रमाणे लाकडाची लाकूड नदीत बुडत नाही, त्याप्रमाणेच त्याने (नदीने) झाडाला जीवनदायी पाणी देऊन वाढण्यास मदत केली आहे असा सुप्त आदर आहे.
असेच महान परोपकारी खरे गुरू जे तत्त्वज्ञानी दगडाप्रमाणे शिखांचे सोन्यासारखे धातू बनविण्यास सक्षम आहेत. तो त्यांच्या पूर्वीच्या कर्मावर राहत नाही आणि त्यांना नाम सिमरनचा आशीर्वाद देऊन त्यांना स्वतःसारखे सद्गुणी बनवतो. (३७९)