ज्याप्रमाणे स्वातीच्या थेंबासाठी आसुसलेला पाऊस पक्षी 'पीयू, पीयू' असा आवाज करत रडत राहतो, त्याचप्रमाणे एक विश्वासू पत्नी आपल्या पतीची आठवण ठेवून आपले कर्तव्य पार पाडते.
ज्याप्रमाणे प्रेमात पडलेला पतंग तेलाच्या दिव्याच्या ज्वालावर स्वतःला जाळतो, त्याचप्रमाणे प्रेमात विश्वासू स्त्री तिचे कर्तव्य आणि धर्म जगते (ती तिच्या पतीवर स्वतःचा त्याग करते).
मासा जसा पाण्यातून बाहेर काढल्यावर लगेच मरतो, त्याचप्रमाणे पतीपासून विभक्त झालेली स्त्री दिवसेंदिवस त्याच्या स्मरणशक्तीच्या वेदनांनी मरते.
विभक्त झालेली विश्वासू, प्रेमळ आणि एकनिष्ठ पत्नी जी तिचे जीवन तिच्या धर्मानुसार जगते ती कदाचित एक अब्जापैकी एक आहे. (६४५)