खऱ्या गुरूंच्या आशीर्वादाने मिळालेल्या नामाचे चिंतन व आत्मसात केल्याने आणि माझ्या आणि त्यांच्या भावनांना उजाळा देऊन गुरूंचा सेवक होतो. असा सेवक सर्वत्र एकाच परमेश्वराचे अस्तित्व मान्य करतो.
सर्व जंगलात एकच अग्नी असल्यामुळे एकाच धाग्यात वेगवेगळे मणी रचले जातात; गायींच्या सर्व छटा आणि प्रजाती एकाच रंगाचे दूध देतात; त्याचप्रमाणे खऱ्या गुरूचा दास एका परमेश्वराच्या सान्निध्याची बुद्धी आणि ज्ञान प्राप्त करतो
जसे डोळ्यांनी पाहिलेले, कानाने ऐकलेले आणि जिभेने सांगितलेले सर्व काही मनापर्यंत पोहोचते, त्याचप्रमाणे गुरूचा दास सर्व प्राण्यांमध्ये एकच परमेश्वर वास केलेला पाहतो आणि त्याला आपल्या मनात वास करतो.
शिखांचे त्याच्या गुरूंशी मिलन त्याला वारंवार प्रभूचे नामस्मरण करण्यास प्रवृत्त करते आणि त्याच्यामध्ये तान आणि बाणाच्या प्रमाणे आज्ञा देते. जेव्हा त्याचा प्रकाश शाश्वत प्रकाशात विलीन होतो, तेव्हा तो देखील प्रकाश दिव्य रूप धारण करतो. (१०८)