(सर्वांचे मूळ) परमेश्वराच्या अद्भुत रूपाला खऱ्या गुरुंना वंदन, ज्यांच्यामध्ये स्वतः भगवंताने आपला प्रकाश प्रगट केला आहे.
देवासारख्या खऱ्या गुरूंसमोर जमलेल्या मंडळीत, परमेश्वराचे गुणगान गायले जाते आणि पाठ केले जाते. चारही वर्ण (समाजातील जाती आधारित विभाग) नंतर एका जाती समाजात समाकलित होतात.
गुरूचा एक शीख ज्याचा आधार परमेश्वराचे नाव आहे, तो परमेश्वराच्या स्तुतीचे मधुर पैन ऐकतो. नंतर त्याला स्वतःची जाणीव होते जी त्याला अगोचर समजण्यास मदत करते.
त्यात मग्न होऊन भगवंताच्या प्रेमाच्या अमृताचा आस्वाद घेणाऱ्या अशा व्यक्तीवर खरे गुरू आपले आशीर्वाद फार कमी प्रमाणात देतात. (१४४)