मी भावूक साधक दिसायला आकर्षक नसलेला, गुरूंच्या शीख मानल्या जाणाऱ्या उच्च जातीचा नाही, नामाचे गुण नसलेला, गुरूच्या ज्ञानाने रिकामा, स्तुत्य गुण नसलेला, दुर्गुणांमुळे अशुभ, गुरूंच्या सेवेपासून वंचित आहे.
गुरूंची सेवा न केल्यामुळे मी खऱ्या गुरूंचे रूप व दर्शनापासून वंचित आहे, ध्यान न करता, शक्ती आणि बुद्धीने कमकुवत झालो आहे, हात-पाय विस्कटलेले आहेत.
मी माझ्या प्रेयसीच्या प्रेमापोटी रिकामा आहे, गुरूंच्या शिकवणुकीपासून अनभिज्ञ आहे, भक्तीची पोकळ आहे, मन अस्थिर आहे, ध्यानाच्या संपत्तीने गरीब आहे आणि निसर्गाच्या शांततेचाही अभाव आहे.
मी जीवनाच्या प्रत्येक पैलूत कनिष्ठ आहे. माझ्या प्रियकराला संतुष्ट करण्यासाठी मी नम्र होत नाही. या सर्व उणीवांसह, हे माझे खरे गुरु! मी तुझ्या पावन चरणांचा आश्रय कसा घेऊ शकतो. (२२०)