कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 202


ਪਸੂ ਖੜਿ ਖਾਤ ਖਲ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਹੀਨ ਮੋਨਿ ਕੋ ਮਹਾਤਮੁ ਪੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਵਾਹ ਜੀ ।
पसू खड़ि खात खल सबद सुरति हीन मोनि को महातमु पै अंम्रित प्रवाह जी ।

प्राणी हिरवे गवत आणि गवत खातो. तो परमेश्वराच्या वचनाच्या सर्व ज्ञानापासून वंचित आहे. बोलता न आल्याने अमृतसारखं दूध देतो.

ਨਾਨਾ ਮਿਸਟਾਨ ਖਾਨ ਪਾਨ ਮਾਨਸ ਮੁਖ ਰਸਨਾ ਰਸੀਲੀ ਹੋਇ ਸੋਈ ਭਲੀ ਤਾਹਿ ਜੀ ।
नाना मिसटान खान पान मानस मुख रसना रसीली होइ सोई भली ताहि जी ।

मनुष्य आपल्या जिभेने अनेक प्रकारचे अन्नपदार्थ खातो आणि त्याचा आस्वाद घेतो, परंतु भगवंताच्या नामाच्या गोडीने त्याची जीभ गोड झाली तरच तो प्रशंसनीय होतो.

ਬਚਨ ਬਿਬੇਕ ਟੇਕ ਮਾਨਸ ਜਨਮ ਫਲ ਬਚਨ ਬਿਹੂਨ ਪਸੁ ਪਰਮਿਤਿ ਆਹਿ ਜੀ ।
बचन बिबेक टेक मानस जनम फल बचन बिहून पसु परमिति आहि जी ।

त्याच्या नामाच्या ध्यानाचा आश्रय घेणे हा मानवी जीवनाचा उद्देश आहे. पण खऱ्या गुरूंच्या शिकवणुकीपासून वंचित असलेला प्राणी हा सर्वात वाईट प्रकारचा आहे.

ਮਾਨਸ ਜਨਮ ਗਤਿ ਬਚਨ ਬਿਬੇਕ ਹੀਨ ਬਿਖਧਰ ਬਿਖਮ ਚਕਤ ਚਿਤੁ ਚਾਹਿ ਜੀ ।੨੦੨।
मानस जनम गति बचन बिबेक हीन बिखधर बिखम चकत चितु चाहि जी ।२०२।

जो खऱ्या गुरूंच्या शिकवणुकीपासून वंचित असतो, तो ऐहिक सुखाच्या शोधात तळमळतो आणि भटकतो आणि त्यांच्या प्राप्तीसाठी तडफडत राहतो. त्याची अवस्था भयंकर विषारी सापासारखी आहे. (२०२)