कबित सवैये भाई गुरदास जी

पान - 247


ਪਾਂਚੋ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਚਕ੍ਰਖਟ ਭੇਦਿ ਚਕ੍ਰਵਹਿ ਕਹਾਏ ਉਲੁੰਘਿ ਤ੍ਰਿਬੇਨੀ ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਤ੍ਰਿਕਾਲ ਜਾਨੇ ਹੈ ।
पांचो मुंद्रा चक्रखट भेदि चक्रवहि कहाए उलुंघि त्रिबेनी त्रिकुटी त्रिकाल जाने है ।

नाम सिमरनच्या निरंतर सरावाने, एक गुरु-जागरूक व्यक्ती योगींच्या पाच कानातले आणि सहा पायऱ्यांचा त्याग करतो आणि त्याला सम्राट म्हणून ओळखले जाते. तो त्रिबेणी आणि त्रिकुटीच्या पायऱ्या ओलांडतो आणि त्यातल्या घडामोडींची त्याला जाणीव होते

ਨਵ ਘਰ ਜੀਤਿ ਨਿਜ ਆਸਨ ਸਿੰਘਾਸਨ ਮੈ ਨਗਰ ਅਗਮਪੁਰ ਜਾਇ ਠਹਰਾਨੇ ਹੈ ।
नव घर जीति निज आसन सिंघासन मै नगर अगमपुर जाइ ठहराने है ।

सर्व नऊ इंद्रियांवर नियंत्रण ठेवून तो दहाव्या दरवाजापर्यंत पोहोचतो - सर्वोच्च आध्यात्मिक क्षेत्राच्या सिंहासनावर. ज्या ठिकाणी पोहोचणे अवघड आहे, तिथे तो अगदी सोयीस्करपणे पोहोचतो.

ਆਨ ਸਰਿ ਤਿਆਗਿ ਮਾਨਸਰ ਨਿਹਚਲ ਹੰਸੁ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨ ਬਿਸਮਾਹਿ ਬਿਸਮਾਨੇ ਹੈ ।
आन सरि तिआगि मानसर निहचल हंसु परम निधान बिसमाहि बिसमाने है ।

असा हा गुरू-चैतन्ययुक्त हंससारखा शिष्य स्व-इच्छिद्र लोकांचा सहवास सोडून मानसरोवर सरोवरासारख्या पुण्यपुरुषांच्या मंडळीत वास करतो. तो तेथे खजिन्याप्रमाणे नामाचा अभ्यास करतो आणि अद्भुत आणि विस्मयकारक आध्यात्मिक स्थिती प्राप्त करतो.

ਉਨਮਨ ਮਗਨ ਗਗਨ ਅਨਹਦ ਧੁਨਿ ਬਾਜਤ ਨੀਸਾਨ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਬਿਸਰਾਨੇ ਹੈ ।੨੪੭।
उनमन मगन गगन अनहद धुनि बाजत नीसान गिआन धिआन बिसराने है ।२४७।

अशा प्रकारे तो सर्वोच्च आध्यात्मिक अवस्थेत लीन होतो. तो आपल्या दहाव्या दारात असे मधुर सूर ऐकतो की तो इतर सर्व सांसारिक आवड विसरून जातो आणि टाकून देतो. (२४७)